Maansverduistering

Home sweet home

2008-10-14T20:03:00.011+02:00

Doet even raar na zoveel tijd hier letters te zitten typen ... . Nochtans passeert deze blog regelmatig mijn neus maar al die tijd was het net of het een of andere voorpagina was, waar je niet veel aandacht aan besteedt. Toch waren er van die momenten dat ik bepaalde stukken teruglas en genoot van de wisselwerking die er onderling was met momenten. Ben blij dat deze blog toch nog bestaat, leuke herinneringen. Ja, het waren hier toffe tijden: humor, absurditeit en allerhanden filosofieën vlogen hier om elkaars oren. (Ben net in 'Van Dale' onder oor gaan kijken, wat een lijst zeg)

Voor diegenen die hier soms toevallig nog komen passeren ...it's been a while ago, ben even bezig geweest met mezelf te verwezenlijken. Wat ik al heel mijn leven doe in feite, lol, maar deze keer was het toch even iets anders dan voorheen want er is degelijk iets voortgesproten uit die intensieve arbeid van een jaar lang. Gekapt met een aantal belangrijke zaken en ik blijf kappen als het moet. Opnieuw creëren ook uiteraard. Ik kijk dus tevreden terug naar die evolutie.

Zelfexpressie is meer via beeld i.p.v. via het woord beginnen gebeuren. Schrijven heeft altijd een therapeutisch effect gehad maar mij via beeld uitdrukken, wat ik daarvoor ook al wel had, heeft nu permanent een plaats genomen in mijn leven (want heb de manier gevonden waar ik me toch wel 100% goed in voel en wat anderen ervan denken is dan weer minder belangrijk. Wat telt, is wat ik er zelf aan heb. Alhoewel appreciatie natuurlijk welkom blijft. Toch iets waar ik het moeilijk mee had vroeger ... trok me nog teveel iets van anderen aan en tegelijkertijd kon ik dan weer soms compleet onverschillig en arrogant uit de hoek komen ... enfin, is wat meer in balans nu, ik zei ... meer) alhoewel woorden ten gepaste tijden niet wegbleven, vooral humor niet. Humor is liefde hé, en ja absoluut iets wat mensen op een positieve manier aan elkaar bindt.

Het doet i.i.g ongelooflijk deugd om na al die tijd nog eens voluit te schrijven ... . Dingen komen en gaan, en komen terug bij mij. Net zoals de mensen, komen en gaan en komen terug en gaan weer en komen terug ect., wat ik al heel mijn leven ondervind. En meestal voelde het eigenlijk niet slecht aan, het voelde meestal spontaan loslaten, aan ... behalve in enkele jammerlijke gevallen, maar dat is gelukkig passé.

Blijkbaar ben ik nog geen haar veranderd op gebied van schrijven, lol, jaja, uitweiden en zelfgemaakte taal gebruiken soms, lol, heb ik blijkbaar niet afgeleerd ... .

Hier kon ik dan ook steeds mezelf zijn, dus waarom nu ook niet?

Ik denk dat ik wel een gepaste foto heb hierbij: 'Song of salvation', die gaat over een vrouw die zich ontdoet van alle belemmeringen en opgelegde normen, dingen van buitenaf maar tevens díe dingen die ze zichzelf oplegt ... it's all in your head ... well, why not make the best of it in your head? :). Niet te vergeten ... zich ontdoet van alle zonden.

Wat is eigenlijk een zonde? Moraal kan straight en rechtlijnig zijn maar aan de andere kant ook heel subjectief. Wat bekijk ik zelf als zonde? Wel, men weet zelf wel best wanneer men iets doet dat niet ok is ... als men wat 'zelfbewust' is tenminste. Dat 'zelfbewuste' kan natuurlijk door omstandigheden en in de mate dat men het toelaat, ferme bochten maken ... en hopelijk dat het dan vroeg of laat terug goedkomt.

I.i.g, men mag zichzelf nooit vergeten te vergeven ... ok, ik heb het hier niet over extreme dingen hé ..want die zal men zichzelf nooit kunnen vergeven, behalve misschien als men niet goed wijs is en men zijn daden wijst aan het een of ander, of het nu een God of een mens of een gesteltenis is ... euh, in dat gaval zal men het zelfs niet in overweging nemen zichzelf iets te vergeven, daar men het als 'normaal' beschouwt?

... maar voilà, een vrouw die dus genoeg nodeloos geboet heeft, terwijl ze het zelf toeliet, maar die zich uiteindelijk bevrijd heeft.

Kleine aanpassing en mijn excuses: omdat ik gemerkt heb dat ik op de naam onder mijn foto gegoogled ben geweest, heb ik de foto verwijderd ... wil deze blog houden voor mezelf en degene die me al wat langer kennen maar verder dan dat hoeft dat niet te gaan ;-)

Let's have a chocolate war!

2007-12-20T20:43:00.000+01:00

My letter to Mr. Burie ... no joke.

Antwerpen, 20 december 2007

Chocolate war?

Geachte heer Burie,

Waarom deze brief?

Toen ik onlangs pralines ben gaan halen in uw winkel om te versturen naar iemand die ik ken uit Belfast, moest ik tot de spijtige vaststelling komen dat er geen chocoladen hartjes aanwezig waren. Naar het schijnt worden chocoladen hartjes enkel meestal door mensen gekocht rond de periode van Valentijn. En ik verbaasde me daar zeer over. Opgepast, ik neem ú niets kwalijk hoor ;-), maar stond stil bij de mensen zelf … want tenslotte is liefde iets van elke dag en zou men in staat moeten zijn elke dag chocoladen hartjes te kopen. Ik kon ze in ieder geval wel bestellen, wat een zeer aangename service is en waarvoor dank.

Vandaag ga ik dus hartjes bestellen. En wil met deze brief de aandacht erop vestigen dat dit voor een nobel doel is. Om aan de buitenwereld te laten zien dat alles mogelijk is wat in ons opkomt en dat wij degenen zijn die dagdagelijks voor mirakels kunnen zorgen. Ben een amateur fotografe die een flickr account heeft en die via die weg al een paar mensen wereldwijd heeft leren kennen. Het idee om chocolade te versturen in de naam van absurditeit, wat een extra dimensie aan ons leven geeft, maar wat tevens in ’t teken van wereldwijde, grenzenloze vriendschap en liefde staat, heeft haar ontstaan gevonden doordat iemand uit Belfast en ik een wissel hebben gedaan. Ik heb een klein flesje Ierse whiskey ontvangen en de ander een doosje chocoladen diamanten, daar er geen chocoladen hartjes waren.

Maar nu zou ik écht graag chocoladen hartjes willen versturen om de liefde van een koppel uit Canada te bezegelen. En wie weet hoe het nog allemaal verder zal verlopen … . Liefde is heel gemakkelijk te geven en kan op een zéér eenvoudige én creatieve manier.
Verder wil ik ook vermelden dat de reden waarom ik ú aanspreek, is omdat u mijn favoriet bent op gebied van Belgische chocolade en deze tevens van superieure kwaliteit is. Wil het beste geven aan de mensen. En het zien van uw etalage is steeds een must voor het oog en zintuigen. Uw creativiteit kent namelijk geen grenzen. Vaak zie ik absurde of komische taferelen in uw etalage en daar hou ik van. Ik geloof dat u, net zo goed als ik, op een eenvoudige manier de mensen een andere realiteit wilt laten zien, die uiteindelijk de realiteit zelf is maar die ú tenslotte zelf creëert ;-). En u slaagt er tevens in om iedereen die uw etalage passeert te doen stilstaan en een glimlach om hun lippen tevoorschijn te toveren. De reden van deze brief …, omdat ik ergens ervan overtuigd ben dat u dit enorm gaat appreciëren.

Ik dank u zeer voor al uw creativiteit, welke ik beschouw als uiting van liefde …

Met vriendelijke groeten

Veronika L....

P.S: indien u wenst te reageren maar u bent uiteraard niet verplicht, kunt u mij steeds een mail sturen naar dit adres .....
Tevens geef ik u de link door, om te laten zien dat dit écht is en géén grap, van mijn flickr adres met de grappige discussies die daar onlangs plaatsvonden … onder het doosje chocoladen diamanten …

http://www.flickr.com/photos/serendipitycameacross/

En een grappige speling op de Belgische ‘chocolate war’: http://www.flickr.com/photos/legassephoto

'Degenen die niet kunnen volgen, tja, het is dan ook al zo lang geleden dat ik hier nog eens iets hebt neergepend ... en ondertussen is er heel wat gebeurd, moeten maar eens gaan kijken naar het gesprek onder het doosje met de chocoladen diamanten bij serendipity ;-)'

Kamikazesex

2007-09-21T23:30:00.000+02:00

Zag daarstraks een documentaire op Canvas, waar Kamikaze ter sprake kwam. Moest toen (blijkbaar een automatische schakel in mijn hersenen) onmiddelijk denken aan kamikazeseks (jaja, Nederlands was toch een van mijn favoriete vakken toen ik nog op het HIVT zat maar of de prof de link had uitgelegd met de oorspronkelijke betekenis van Kamikaze, herinner ik mij niet meer, wel de betekenis) en vroeg me af hoe men in godsnaam op die term gekomen is, daar Kamikaze, afkomstig van het Japans, oorspronkelijk 'goddelijke wind' betekent. Prachtig.

Nu ik doordenk...sex is goddelijk? Ja, in een zekere zin, en zeker als je verkeert in hogere sferen kan men het goddelijk noemen. Allé, dat vind ik toch. En naturel, met een vaste partner dan nog wel, valt niet in woorden te vatten. Goed. Wat is wind? Wind waait buiten overal en binnen waar het binnen kan. Euh.

Kamikazeseks is onveilig vrijen en met wisselende partners, waardoor men dus het risico op besmetting met HIV en andere SOA's verhoogt. Wind is bestuurloos, gaat zijn gang, roekeloos onveilig sexen?

Bon, de documentaire ging over de plotse verdwijning van een Mongoolse krijgsvloot 700j. geleden. En er wordt verondersteld dat er een typhoon plaats vond op het moment dat de Mongoliërs de Japanners wouden aanvallen en op die manier verhinderd werd dat de Japanners aangevallen zouden worden. Daarom hebben de Japanners deze term bedacht, want het had hun leven gered. Bovendien waren de Mongoliërs voorzien van explosieven, de eerste bommen naar het schijnt: een mix van metalen splinters, buskruit e.d.. Kan je vergelijken met de latere spijkerbom, geloof ik. Daarbovenop hadden ze de beste bogen in de wereld, die zodanig opgespannen waren dat de pijlen wel tot 350m? ver konden schieten. Handig allemaal bij de beginaanval, maar die kans kregen ze niet. De Japanners hadden dan weer de beste zwaarden in de wereld, het samoeraizwaard, en waren pijlsnel in hun bewegingen, goed voor gevechten aan land en waar die Mongoliërs niet tegenop konden.

Kan er niks aan doen maar van het moment dat ik 'samoerai' hoor, spits ik mijn oren. Mocht ik in een ander tijd leven en in Japan, dan zou ik wellicht de eerste vrouwelijke samoerai zijn, haha. Ben niet voor niks als kind (acht jaar) verliefd geworden op de film 'de zeven samoerai'. Ben verliefd op hun sierlijke, snelle en kordate bewegingen.

Als men verder gaat kijken, en natuurlijk ben ik ondertussen gaan zoeken en dan is de link superlogisch. Kamikaze waren zelfmoordeenheden tijdens de WOII en deze term werd al sinds de aanval op Pearl Harbor in 1941 in gebruik genomen. De Japanners gingen er liever aan dan in de handen van de vijand terecht te komen. En ja, die zelfmoordfilosofie heeft er alles me te maken want onveilig vrijen gecombinneerd met wisselende sexuele contacten is een vorm van zelfmoord plegen. Die link met zelfmoord heeft de prof dan weer wel gelegd.;-) Duurde even vooraleer die informatie ven ergens in mijn achtehoofd naar voren is gekomen ... .

Enfin, daar gaat mijn mooie filosofie die vertrekt vanuit 'goddelijke wind', in dit geval eerder de 'duivelse wind' als je 't mij vraagt.

En nu genieten van een Almodóvar film. Een van mijn favoriete regisseurs. Absurdity, here I come!

Voorsmaakje TeKiel-A

2007-09-20T14:30:00.000+02:00

Wat ik zoal trek op een festival als TeKiel-A van de afgelopen zaterdag.

Spreekt voor zich.

Spreekt voor zich

Hierboven was mijn blik gericht op de linkerkant.

Euh, spreekt voor zich?

(C)V.L.

Moet ik nu naar een psychiater?

The playground of many adolescents

2007-09-12T22:21:00.000+02:00

(C)V.L.

Emma (15) I don't throw up. You know, it's so marginal.

The playground of this little girl

2007-09-12T22:15:00.000+02:00

(C)V.L.

Wanneer mag ik je verwachten vanavond?

2007-09-12T14:31:00.000+02:00

(C)V.L.

Wie de ander voor de voeten blijft lopen...

2007-09-08T16:11:00.000+02:00

(C)V.L.

... zal zichzelf vroeg of laat in de voet schieten. En dat is dan ook steeds mijn geruststelling geweest aangaande bepaalde mensen in mijn leven, zonder dat ik één vinger hoefde uit te steken. Iedereen krijgt uiteindelijk wat hem/haar toekomt. En aangaande mezelf. Zo erg is het niet wat er gebeurd is, het heeft me tenslotte gered van een impulsief en instabiel iemand. En toevallig of niet, een passend nummer weerklinkt in mijn oren nu: "Buenos tardes amigo" van "Ween". Schitterend nummer en een schitterende tekst over iemand die een slachtoffer zoekt voor de moord op zijn broer, die hij uiteindelijk zelf begaan heeft. Crazy.

Zonder titel

2007-09-04T08:54:00.000+02:00

(C)V.L.

My dear friend Cys

2007-08-25T01:43:00.000+02:00

(C)V.L.

Founder of Origami club in New York

Don't cross a bridge until you come to it

2007-08-23T01:33:00.000+02:00

(C)V.L.

Wanneer de tranen verdwijnen

2007-08-20T19:35:00.000+02:00

A: " Is het je opgevallen? "
B: "Wat dan?"
A: "Dat je al heel de tijd aan het blozen bent?"
B: "Ah ja? En waarom zou ik dan wel blozen?"
A: "Dat weet ik niet, misschien heb je het te warm, misschien denk je aan bepaalde dingen..."
B: "Welke dingen dan wel? En ja, ik heb het inderdaad te warm..."
A: "Het is nochtans niet zo warm buiten vandaag..."
B: "Neen, dat klopt, misschien net daarom. Een soort lichamelijke reactie op het slechte weer. Als de zon buiten niet schijnt, zorg ik er wel voor dat die binnen schijnt."
A: "Ach zo, en hoe doe je dat?"
B: "Weet ik veel, het overkomt me gewoon..."
A: "Aha, enne...overkomt je dat vaak?"
B: "Eh...neen."
A: Hierop grinnikt hij en komt vlak voor haar staan. "En nu? Heb je het nu ook nog zo warm?"
B: Terwijl ze zijn blik probeert te ontwijken, zegt ze zacht: "Het zou erg zijn het te ontkennen, maar ik krijg het nu nóg warmer... ."
A: "En als ik nu eens héél dichtbij kom? Ga je dan niet ontploffen?"

Ze schoten beide in de lach en na uitgelachen te zijn.

A: "Hm, ik dacht het wel, er klopt niks van je zonnetheorie" en begon zachtjes in haar hals te kussen.
B: "Hm, ik geloof dat je zo langzamerhand je explosie bereikt ..." ...

Organique

2007-08-18T16:35:00.000+02:00

(C)V.L.

Het organische en het anorganische zijn perfect verenigbaar zo te zien...

Head (1) & Head (2)

2007-08-09T00:14:00.000+02:00

(C)V.L

Tired feet

2007-07-30T13:25:00.000+02:00

(C)V.L.

Girl with the yellow umbrella

2007-07-30T13:15:00.000+02:00

(C)V.L.

Etalage

2007-07-28T01:10:00.000+02:00

Misschien is het al opgevallen maar heb iets met ramen. Ik hou vooral van oude ramen en alles wat daarin zoal kan reflecteren. Hieronder is natuurlijk niet zomaar een raam maar een etalage. Gevoel voor het absurde overviel me eensklaps...let op de details (je kan de foto's immers uitvergroten door erop te klikken ;-) )...vlak daarop de beweging rond en in de etalage.

(C)V.L.

Grappig dat bepaalde mensen graag rond mijn camera dartelen, niet opvallend maar degenen die er meer dan één keer op staan, keken meermaals recht in mijn camera en wisten dat ze gefotografeerd werden. Hoe ze zich precies moesten gedragen, wisten ze niet, voelden zich lichtjes geambeteerd maar deden uiteindelijk alsof hun neus bloedde. Na de laatste foto heb ik echter plaats moeten maken voor iemand anders, er stond opeens een man naast mij en ik voelde dat die iets wou maar wat, wist ik niet. Toen ik naar hem keek, vroeg hij of ik gedaan had. Enfin, ik was voldaan, haha. Bleek dat die man gewoon een stoere toeristische foto wou trekken van zijn zoon (de jongen met het zwarte t-shirt) voor dat etalageraam.
Je ziet op de laatste foto tevens dat verschillende mensen gewoon zo met een fles water in hun hand rondlopen. Ik ook. Het was dan ook 40°C. Een beetje hot voor iemand die vertrokken was vanuit België met povere 23°C. De foto's heb ik vorige week in Praag getrokken, voor degenen die zich dat mochten afvragen. Zal nog wel een en het ander over mijn reis vertellen want was daar namelijk een zielsgenoot ( uit Virgin Islands, ook niet bepaald dichtbij) van dertig jaar ouder tegengekomen, als het niet meer was.

Vanavond

2007-06-29T00:42:00.000+02:00

Vanavond was het weer een van die fijne avonden. Een vriend uitgenodigd om te komen eten. Lekker gegeten, dan voor de TV uitgezakt. Gewoon wat bij elkaar hangen en zichzelf wezen. Ja, ik kan echt wel enorm genieten van mensen. Ze hebben allemaal zo hun uniek kantje. Neen, hoor, de mensen zijn bijlange niet allemaal hetzelfde. Als men dieper kijkt dan ziet men ook veel meer en ziet men allemaal aparte individuen. Maar...

Veel hangt er ook vanaf wat je bij de ander losmaakt en wat de ander bij jou losmaakt, wat maakt dat die zich op een bepaalde manier bij jou gedraagt en jij op een bepaalde manier bij de ander. Ja, wat is dan zichzelf wezen? Enfin, de interactie tussen twee verschillende individuen kan fantastisch zijn. Als men ondanks de verschillen erin slaagt om in harmonie overeen te komen dan is dat toch fantastisch, nietwaar?. Jaja, vroeger waren we (en dan heb ik het over jaren) kat en hond en nu slagen we erin om echt van elkaars gezelschap te genieten.

Hij heeft een foto getrokken in mijn keuken en vond ze toch wel heel mooi, dus post ik ze maar:

Dark angel

2007-06-04T03:23:00.000+02:00

Ze draagt graag roze, ik niet...maar ik hou wel van pioenen in alle kleuren... .

View on the future

2007-06-01T00:53:00.000+02:00

(C)V.L.

En natuurlijk is dit symboliek, de tekst volgt misschien later... als ik durf...natuurlijk durf ik!

We'll go to the zoo if the rain keeps off

2007-05-15T00:07:00.000+02:00

(C)V.L.

Het gemis

2007-05-14T21:29:00.000+02:00

A: "Ik mis haar, weet je. Ze is echt een gemiste kans!"

Ze zweeg even en de eerste gedachte die in haar opkwam was, "ga naar haar en zeg het haar dan". Maar "zinloos", denkt ze zo want ze heeft begrepen dat er al lang geen sprake meer is van liefde tussen die twee, maar machtspelletjes en bezitterigheid. Als ze dan ook nog eens zijn andere verhalen over haar hoort, hoe ze bijvoorbeeld negatief jaloers reageert wanneer hij een nieuwe vriendin heeft, maar zij mag natuurlijk zoveel vriendjes hebben als ze wilt. Pfft, zelf heeft ze in een minnaar-minnares verhouding gezeten maar het verschil met hem is dat het daar niet bij gebleven was. Terwijl hij tien jaar lang bleef vastzitten in een flikkerlicht minnaar en minnares verhouding, zat zij zes jaar vast in een flikkerlichtrelatie. Qua emoties, intensiteit en passie hebben zij hetzelfde meegemaakt, hij als man en zij als vrouw. Ze is echter blij dat ze van dia man weg is, ze maakten elkaar toch maar kapot. En hetzelfde ziet ze nu tussen die twee gebeuren. Eigenlijk de tijd dat ze hem kent , is dat al bezig. Elkaar weerzien is geen genot meer maar puur afzien. Hoe kan een mens toch van een zelfvoldaan en zelfzeker iemand evolueren naar een masochist en pure zelfdestructie? Enfin, veel valt daar niet aan te snappen als je de nuchtere feiten bekijkt, pure psychologie. Ze heeft het trouwens allemaal zelf kunnen ondervinden.

Dus antwoordde ze: " hoe kan je nu zeggen dat ze een gemiste kans is als het voor haar overduidelijk om een minnaar en minnaresverhouding ging en hoe kan je haar bepaalde dingen verwijten terwijl ze het altijd al zo heeft bekeken? Zij niet van haar man wegging want wou haar veilig financieel leven bij haar man niet opgeven voor jou en wat ik kan afleiden uit je verhalen, zij ervan genoot om je enkel voor haar plezier te gebruiken. En gaat het met jou niet meer, dan zal ze wel een ander vinden. Jij hebt ondertussen toch ook al andere relaties gehad, niet? Natuurlijk, zij blijft wel in je kop hangen, wat ik ook met mijn ex had."

A: "Goh, B., hoe komt het toch dat ik hier depressiever begin te worden...?

B: "Hm ja, kan wel cru klinken maar dit is toch maar enkel de realiteit die je niet onder ogen wilt zien, niet?"

Ze moet natuurlijk tegen zichzelf bekennen dat ze eigenlijk wat gepikeerd reageerde omdat hij die week haar het hof nog aan het maken was en nu met deze zever afkwam. Wat ze ook voorspeld had. Hm ja, met het ouder worden is ze meer en meer gaan beseffen dat er maar heel weinig mensen met een grondige zelfkennis rondlopen en dat je dus, wat bepaalde mensen zeggen, je met een korrel zout moet nemen. Spijtig, want tenslotte is ze steeds iemand geweest die graag mensen au sérieux neemt. Ja, het heeft haar zelfs jaren gekost om gezwans van ernst te onderscheiden. Veel komedianten dat er rondlopen. Zichzelf beter voordoen dan ze zijn om dan achteraf tot de conclusie te komen dat die persoon geheel anders in elkaar steekt. Waarom in godsnaam dan al die maskerade opzetten en gewoon niet altijd te zijn wie je bent? Op die manier vermijdt men vaak conflicten en onnodig gekwets. Is het nu zó moeilijk om jezelf onder ogen te zien? Enfin, iedereen is wij hij/zij is maar ze heeft toch zo haar bedenkingen over hoe mensen soms met elkaar omgaan.

B: "Zeg, ik bedoel het niet slecht hoor (sprak ze met woorden van liefde), maar ik vind het wel erg wat het nog met je doet. En al zeg je dat ze er niet meer is. Je ziet maar, ze is er nog degelijk wel hé. Ik kan zeggen wat ik wil maar jij moet tenslotte voor jezelf uitmaken wat je wilt en wie je wilt zijn en als je wilt blijven vasthangen aan bepaalde zinsbegoochelingen dan moet je achteraf niet klagen dat je ongelukkig bent hé."

A: "Maar ervaar je dat dan ook niet met X?" Hoe is dat bij jou eigenlijk?"

B: "Het is nu net zo moeilijk uit te leggen aan jou dat ik besloten heb om eruit te stappen. We hebben hetzelfde meegemaakt maar ik zit er niet meer zo diep in als jij, geloof ik. En natuurlijk zal ik nog momenten hebben dat ik aan hem denk en dat het wat gaat steken maar het belangrijkste is nu dat ik iets voor mezelf probeer te realiseren en me best wel goed voel bij de gedachte dat ik alleen ben. Eindelijk.

Weet je, telkens wanneer ik vrijgezel ben, is het net of de mannetjesdieren het kunnen ruiken, pas op, mijn ex kwam vooral af als hij wist dat ik iemand had, haha. En zo ben ik zelden alleen geweest natuurlijk. Want heb zoiets van, liever niet maar als zich een goede gelegenheid voordoet, ja, waarom niet dan? Maar wat anders is tegenover vroeger, is dat ik niet meer gemakkelijk verliefd word. Bedoel hier eigenlijk eerder mee dat ik het mij gewoon niet meer kan voorstellen dat een relatie met iemand zou werken."

A: "Maar wat zeg je nu? Je bent nog zo jong."

B: "Ah ja, en daarom denk je dat het gemakkelijker is als je jonger bent? Neen, vergeet het, de mensen zijn veranderd. Sorry, dat ik het zeg, maar wij schillen toch ook zeventien jaar, niet? Mijn 33j tegenover jouw 50 j, wat maakt het uit? Jij kampt toch met dezelfde problemen? Inzichten zijn zeker niet leeftijdsgebonden. De mensen zijn kieskeuriger geworden, veeleisender, tot het abnormale toe want de ideale partner bestaat tenslotte niet. Ze hebben in de eerste plaats problemen om van zichzelf te houden, om zich te binden, om iemand te vertrouwen, om zich volledig te laten gaan. Zijn minder verdraagzaam en maken problemen waar er geen problemen hoeven gemaakt te worden. Zeg, waar is de mens naartoe met zijn natuur? En tussen die alomtegenwoordige chaos die je als hypersensitief iemand dag in dag uit overal tegenkomt, vraagt men zich weleens af, "wat zit ik hier in godsnaam te doen"? Maar je hebt niet veel keus, want je hebt bepaalde verplichtingen. Dus wat doe je? Je zorgt er toch wel op zijn minst voor dat je het zelf goed hebt, nietwaar? En laat de rest maar sukkelen, weet je, vermits ze dat zo graag willen. Ik ben zes jaar één van hen geweest, weet je wel, in cirkeltjes blijven draaien ect., maar ik weiger om er nog aan mee te doen. Sluz, getan, fini, konec. Blijf liever alleen en gelukkig dan. Keer op keer is het erop uitgedraaid dat ik uiteindelijk degene was die zich verstandig moest houden en als ik het eens niet kon omdat me alles te veel werd met momenten, dan was dat zo van, "zeg wie ben jij voor iemand?" Ja, de spijtige realiteit, je kan eeuwig blijven investeren in bepaalde mensen, het zal nooit iets oplossen of verhelpen. En wat heb ik eindelijk geleerd na al die jaren?, denk ik toch. "Meisje, je kan ze niet helpen, vergeet het." Ik kan mensen inzichten geven en hen iets proberen te doen begrijpen over zichzelf maar daar houdt het dan ook bij op nu. Iedereen is verantwoordelijk voor zichzelf, weet je. Maar het is menselijk dat een mens dat niet doorgaans is. Maar daar hoeven echter anderen niet voor te boeten, nietwaar? Het eten is klaar trouwens. Hoe laat is het eigenlijk nu?"

A: "Middernacht... ."

B: "Dju, dat kom er nu van al dat geanalyseer en getetter, het eten had al lag klaar kunnen zijn, sorry hé."

Na nog een uur te zijn doorgegaan tijdens het eten, zei hij: "ik ga maar eens opstappen, ik denk dat ik nu effe behoefte heb aan een pint."
Hij zag haar haar schoenen aandoen en vroeg: "wat ben jij van plan?"

B: "Ah, ik ga ook een pint pakken hé, je denkt toch niet dat ik hier na zo'n wakkere gesprekken binnen ga blijven?"

Dus voilà, hij ging een pint pakken en zij ook, ieder hun eigen weg. En hij heeft nog niet eens de tijd kunnen nemen om voor het eten te bedanken.

Bij toeval...

2007-05-04T00:33:00.000+02:00

(C)V.L.

maar diegenen die me beter kennen weten dat ik niet in het toeval geloof. (Inspiratie gehaald bij een bezoeker) Getrokken in het dorp waar ik van mijn 3 tot mijn 9 jaar heb gewoond, in Tsjechië. En waar mijn vader en zijn gezin nog steeds wonen. Als kind ging ik met mijn moeder naar daar (veel later met andere kinderen om elkaar wat bang te maken), een oud joods kerkhof. Mijn moeder kon daar namelijk gemakkelijk samen met een vriendin topless zonnenbaden in de buurt, zonder op te vallen. Buiten de muren rondom het kerkhof.

Maar ik als kind verveelde me dood en liep regelmatig alleen rond op het kerkhof (binnen de muren dus) zonder me volledig ervan bewust te zijn waar ik me werkelijk bevond. Tot ik op een bepaald moment de data op de zerken begon te ontcijferen en ik daaruit kon opmaken dat het er vol lag met kindergraven. Midden op het kerkhof groeiden witten berken (nog steeds een van mijn favoriete soort) en tussen die bomen groeiden in de late lentezon sleutelbloemen (de slanke sleutelbloem).

En ik zal het nooit vergeten, ik heb de sleutelbloemen geplukt en in een vaasje bij ons thuis gezet. Toen volgden er een aantal onverklaarbare spanningen. Mijn moeder die enorm gespannen was (niet omwille van de bloemen die ik had geplukt), ik weet niet meer waarom en de sleutelbloemen die ik hoorde huilen omdat ze geplukt werden en in een vaas gezet. Er gingen rillingen door me heen en ik besefte dat ik die bloemen nooit had mogen plukken. Ik zei echter tegen hen: "jullie zijn een troost voor mij, laat de buitenwereld maar kwaad zijn".
Eigenaardig toch om dit als een kind van acht jaar mee te maken.
Maar het had zo zijn redenen, achteraf gezien en in het verder verloop van mijn leven... . Zal er nog wel over schrijven, was al trouwens in het begin van deze blog mee begonnen, een autobiografie namelijk. Maar heb de moed niet meer gehad om het af te maken omdat het te pijnlijk werd. Dus wacht ik het moment af waarop ik er weer tegenaan kan.( Wachten is het nu ook weer niet echt, het komt of het komt niet, zo simpel is het, forceren gaat niet, anders is het niet meer spontaan.)

Een gedachte die bij mij binnenvalt... . Hoeveel mensen, sinds mensenheugenis hebben al niet geprobeerd om de anderen de ogen te openen door hun manier van uiten? En voelt de mens de behoefte om zich aan de buitenwereld te tonen, desnoods het uit te schreeuwen: "hé, ik ben hier hé! " (Wie zei dat alweer? "Ik ben, dus ik besta", maar omgekeerd niet per sé waar, " ik besta, dus ik ben." Volgens mij ben je pas wanneer je bent, ja. En velen vertoeven namelijk in het omgekeerde.) Maar heb enkel ondervonden dat de mens een wezen is die zelden ooit zal leren, en in het beste geval wanneer het meestal te laat is. De mens met zijn verstand en capaciteiten, haha, wat een gigantische flop. M.a.w. zijn al die geschriften, gedachten, kunstwerken ect. voor niks geweest... maar ook weer niet. Toch niet voor diegenen wiens ogen wel open staan. Hm, ja, mag ik het zo stellen: 'once in a lifetime we will know' en als het niet is in dit leven dan in een ander.

Once in a lifetime we will know

2007-05-03T01:38:00.000+02:00

(C)V.L.

We are happy with the way things are

2007-04-18T23:24:00.000+02:00

(C)V.L.

Broken water

2007-04-17T22:09:00.000+02:00

(C)V.L.

The garden seat

2007-04-17T19:22:00.000+02:00

(C)V.L.

There's light at the end of the tunnel...at the end of the tunnel...at the end of the tunnel...there's light.

2007-04-13T01:33:00.000+02:00

(C)V.L.

Sleep tight, sweet dreams...

2007-04-10T19:27:00.000+02:00

(C)V.L.

Pasen

2007-04-08T19:21:00.000+02:00

Jaja, men wordt niet elke dag 33 op paaszondag. Pasen gaat gepaard met de wederopstanding van Jezus. (En die 33? Jezus heeft zich laten dopen op zijn 33 jaar.) Welja, zo voel ik me ook wel. Time to break through! Ga het vanavond eens goed vieren.

De snelle omhelzing

2007-04-08T15:36:00.000+02:00

(C)V.L.

Vincit qui patitur

2007-04-08T02:11:00.000+02:00

(Hij overwint die weet te verduren)

(C)V.L.

2007-03-31T12:25:00.000+02:00

Hm ja, dat is inderdaad het beste wat je kan doen en kom je op die manier het verst in dit leven. Weten wat je wilt en je kwaliteiten kennen en optimaal benutten, zijn denk ik toch wel de belangrijkste dingen om gelukkig door het leven te gaan. Awel, ik denk dat ik na die 32 jaar mezelf te zitten misprijzen het eindelijk gesnopen heb. Ik heb in de loop van de laatste twee maanden even een grote opkuis gedaan. De man die jarenlang op mijn zwakheden wist in te spelen en die ik toegelaten heb om met mijn gevoelens te spelen, me niet te respecteren en me valse hoop te geven keer op keer, is definitief uit mijn leven. Heb mijn deuren volledig dichtgeslagen voor hem. Ben ook massaal beginnen weg te gooien in mijn appartement, o.a.dozen met allerlei dingen en paperassen erin die er al jaren stonden en waartoe ik niet in staat was ze te sorteren en het overbodige weg te gooien omdat ik oftewel met mezelf in de put zat en een hele hoop te verwerken had, oftewel omdat ik te veel met anderen bezig was ipv met mezelf.

Ik dacht zo, 'niet bij de pakken blijven zitten, doe iets!' Heb zoveel mogelijk rust nodig in mij leven, welja, zal het mezelf zo gezellig mogelijk maken nu. Hoe meer chaos rond mij, hoe verstrooider ik ben en hoe onrustiger. Nu, buiten het chaos van mijn zoontje die ADHD heeft in combinatie met autisme, is dus het overige chaos nu weg en gaat het in mijn hoofd er ook nu veel rustiger aan toe. Hoe minder prikkels, hoe beter. Omdat ik te veel inga op de prikkels in mij omgeving, geen detail me ontgaat, zorgt dit regelmatig voor overbelasting in mijn hersenenen, vandaar dat geanalyseer van alles en nog wat heel de tijd en dat neverending denken met momenten.Alsook het met verschillenden dingen teglijkertijd willen bezig zijn of met iets bezig zijn en dan opeens overspringen op iets anders en het vorige dan liggen blijft.

Ga me binnenkort laten testen op ADD, sta nu op een wachtlijst maar heb geduld. Doe het al zo lang met allerhande symptomen die veel met ADD lijken gemeen te hebben. En tevens wordt er op die manier ook een heleboel verklaard in mezelf. Uit de test bij een psychiater bleek dat ik effectief hypersensitief en te zelfkritisch ben en met een zwaar minderwaardigheidscomplex zit, maar dat wist ik al. Het verklaart iig waarom ik zo gevoelig ben aan bepaalde dingen en me alles te hard aantrek. Mezelf te veel in vraag stel, schuld vaak bij mij leg, ook al ben ik niet schuldig aan iets. En als ik natuurlijk iemand tegenkom die ik doodgraag zie en die mij continu zit wijs te maken dat alles aan mij ligt, tja, heeft niet veel gescheeld of ik had me laten opnemen een tijd geleden. Mijn moeder zei me onlangs dat ik vooral moet stoppen met negatief zelfkritisch te zijn, dat ik dat al de helft van mijn leven doe en dat het genoeg is geweest. Welja, ben ermee gestopt of doe het toch al een pak minder en ben terug van mezelf gaan houden.

Ben echt wel best ok, met het gevolg dat ik een toffe job heb gevonden nu. Het is een fantastische uitdaging, heel variërend werk (daar hou ik van) en ik zal hard mezelf best moeten doen maar heb de moed en zie het echt wel zitten. Hoe snel het allemaal kan gaan.... Een onbekend interimbureau binnengestapt om me voor te stellen en in te schrijven, mijn CV had ik twee uur daarvoor via e-mail verstuurd, buitengestapt met een part-time aanbieding maar ik dacht die avond nog, 'het kan misschien nog een full-time job worden met de tijd.' Dag daarop, 's middags belde het interimbureau al dat ik mocht gaan solliciteren bij die werkgever en dat de job uiteindelijk een full-time job was geworden. Anderhalf uur later zat ik tegenover mijn werkgever, een goei vol uur gepraat met elkaar en buitengestapt met de melding dat ik maandag mocht beginnen, overmorgen dus. Een fantastische uitspraak van hem: 'wat je met je carrière doet, heb je zelf grotendeels in je eigen handen, je krijgt interne cursussen aangeboden waarbij je zelf mag bepalen wat je wil en wat niet en je zal tevens een beetje begeleiding moeten geven aan je jongere collega, als je dat niet erg vindt?.' Ik dacht, 'tiens, dromen zijn toch niet zo onrealistisch dan'

Enfin, je ziet maar, in jezelf blijven geloven doet veel en dat komt blijkbaar ook over. Ja, ben met mijn gat in de boter gevallen deze keer. Ik heb in het begin van het jaar mezelf beloofd dat het een goei jaar ging worden en daar houd ik me dan ook aan. Zal weliswaar nog met vallen en opstaan verlopen soms, maar niet meer zo hard. Ik kabbel nu rustig verder en al diegenen die nog gaan proberen om me op een of andere manier naar beneden te halen, die kunnen onmiddelijk gaan. Ik moet mezelf blijven en dat is mijn grootste geluk zo te zien en uiteindelijk...altijd al geweest. Zonde van al de tijd die ik verspild heb door mezelf in twijfel te brengen. Enfin, het kan nu alleen maar beter worden. Eindelijk!

Your sweet drug (song)

2007-03-17T13:33:00.000+01:00

Following the motion
I rise and fall.
The higher the fool,
The greater the fall.

Come on and give me some of that drug
So I can feel better.
And the more you give me,
The more I'll take.

Come on,
Give me more of that drug.
Sweet temptation
Blowing me sky-high.

You told me
I'm your sweet
I'll always be
So why twist the knife each time?

Come on,
Give me some of that drug
Give me more of your sweet drug
Ugh, come on

I like the pain
I like the suffering
The more you hurt me
The more I like it

Come on,
Give me some of that drug
Give me more of your sweet drug
Ugh, come on

No need to lie anymore
No need to pretend
This time
I'll walk over you, my boy!

Come on,
Ugh, come on
And give me some of that drug
Ugh, come on
Give me more of your sweet drug
Come on, come on
Ugh, come on...

(C)V.L.

Girl with the blue shirt

2007-03-15T15:35:00.000+01:00

(C)V.L.

Will he ever be enlightened?

2007-03-13T19:28:00.000+01:00

(C)V.L.

Lucht

2007-03-12T12:35:00.000+01:00

Als iemand tegen me zegt dat ik enkel nog maar lucht voor hem ben is dat eigenlijk een compliment... . Lucht zit overal om ons heen. Zonder lucht is er geen leven. Aan de andere kant, het feit dat we lucht inademen, wordt het verouderingsproces in de hand gewerkt en sterven we uiteindelijk. Enfin, aangenaam om te weten dat ik in- en uitgeademd word, een leven lang. En ook al ben ik er niet meer, ben ik er nog wel als lucht en worden iemands longen met mij gevuld.
Jaja, onderschat nooit de waarde van iets of iemand... .

(C)V.L.

Two heads

2007-03-06T17:15:00.000+01:00

(houtskool op papier, A3-formaat)

(C)V.L.

Elan

2007-03-05T11:40:00.000+01:00

Diegenen die het gezien hebben, hebben het gezien. Het was een prachtige totale maansverduistering. Normaal gezien kondig ik zulke dingen aan maar was deze week even niet van deze wereld. Had het dan ook nodig ter afleiding. Mijn gedachten zijn soms genadeloos met mij.

In ieder geval, er gaan nog totale maansverduisteringen volgen, waarneembaar vanuit België en Nederland. Volgend jaar bijv. begin februari en de daarop volgende jaren ook nog. Wat er echter bijzonder aan deze was, is dat ze zo hoog aan de hemel waarneembaar was en qua kleur gewoonweg prachtig. Voor degenen die het spektakel gemist hebben, mogen zich verheugen op een gelijkaardige maansverduistering binnen de 22 jaar. Euh... .

Dit weekend was op creatief gebied dan ook zeer uitgebreid bij menig mensen. Er waren er een aantal cd-voorstellingen en een serieus aantal optredens. Kon ze natuurlijjk niet allemaal bijwonen. Vrijdag trad er een sixties-achtige groepje in de CC St. Andries op: The Gonks. Waande me even in de tijd van 'the Golden Sixties'. De groepsleden waren er dan ook op gekleed. Beeldde me even in dat daar iedereen in een dergelijk outfit stond, met de nodige hysterische meisjes die flauwvallen en zo erbij.

Daarna zijn we met de bende afgezakt naar Scheld'Apen waar Lo-an hun cd: 'Transitions of a rabbit's tale' voorstelde. Van hun nummer 'transition blues' was ik ferm aangedaan. Was tenslotte zelf zo melancholisch als de pest op dat moment. Enfin, het optreden was schitterend. Daarna hebben we ons eens goed laten gaan op de dansvloer. Heb mijn zin dan toch uiteindelijk gekregen. Was al lang van plan om nog eens de duivel uit mijn lijf te dansen.

Zaterdag, om even uit Antwerpen weg te zijn, naar de cd-voorstelling van Dez Mona en hun nieuwe cd 'Moments of Dejection or Despondency' (hier een aantal nummers) gaan bijwonen in de Botanique te Brussel, wat prachtig paste in de sfeer van een totale maansverduistering.

We waren nog op tijd terug om de maansverduistering te kunnen volgen, niet dat ik uren buiten heb gestaan hoor. Er was in het Antwerpse ook een cd-voorstelling van 'The Dump Brothers' die avond. Heb ze eens bezig gezien op de vernissage van een kennis. Fijne muziek, knappe mannen, eh, in de sfeer van het banjostukje uit de film 'Deliverance'. Een schitterende film overigens.

Ben al van kleins af aan dol op banjo's. Heb ondertussen iemand leren kennen die een banjo heeft, misschien dat ik het eens moet beginnen leren. En ja, heb de banjospeler uit die groep vorige keer gevraagd of hij geen lessen gaf. Njet. Zal het hem nog eens vragen de volgende keer.Vermits een vriend van mij hem nodig heeft binnenkort, kom ik hem misschien nog eens tegen.

Zucht, alweer regen, past bij mijn trieste stemming. Ja, triest. Zit met Andalousia in mijn kop. Ik geloof dat ik in maart-april eens naar daar ga. Vorig jaar niet gelukt, dit jaar gaat het me wel lukken. Heb de behoefte om mijn batterijen nog eens op te laden en zal mijn verdriet daar dan maar achterlaten. Enfin, ik heb mezelf beloofd dat het een goei jaar zal worden en dat zal het dan ook worden. Kwestie van mijn herwonnen elan te behouden en hard aan mijn zelfzekerheid te werken.

'Window on the future'

(C)V.L.

zonder titel

2007-02-23T21:26:00.000+01:00

(C)V.L.

De natuur des menschen

2007-02-15T13:32:00.000+01:00

Hoe vaak is een mens in staat om met zijn/haar kop telkens tegen dezelfde muur te lopen?

En hoe vaak zal de mens dan telkens opnieuw door zijn/haar knieën zakken?

En hoeveel van dezelfde wederkerende pijn blijft een mens aankunnen?

Dat ik het niet weet. Wat ik wel weet is dat we allen van vlees en bloed zijn.

(C)V.L.

Foto's en nog eens foto's

2007-01-29T17:15:00.000+01:00

Het begint hier meer en meer op een fotoblog te trekken maar dat is in feite de bedoeling niet, vandaar dat ik een aparte site wou maken. Komt nog...het komt...zal waarschijnlijk vanaf midden februari ook werken aan een eigen site en dan is het gedaan met die blogger. Het heeft zo zijn voordelen... . En goei nieuws of geen goei nieuws, ben ondertussen ook bezig met het vervolg op mijn (eigenlijk vrij lang) kortverhaal, Zoekterm: 'murder in mind'.
Voor de rest kan de productiviteit niet op. Hier volgen dan nog eens twee foto's, kon moeilijk kiezen tussen de twee.

Decolletage 1

Decolletage 2

(C)V.L.

A saddish reflection

2007-01-24T16:38:00.000+01:00

(C)V.L.

De laatste...

2007-01-22T21:40:00.000+01:00

Hier volgen nog eens twee, de laatste. Geen reeks maar kan het niet laten van ze toch te posten. De eerste gekozen omwille van de parelmoeren glans (links) en lichtinval,

de tweede omwille van scherpte en vorm.

(C)V.L.

Reeks twee

2007-01-22T09:23:00.000+01:00

(C) V.L.

Reeks één.

2007-01-21T21:36:00.000+01:00

(C) V.L.

Moet zeggen, héél vervelend om geen titel te kunnen vinden. Maar omdat deze trio een reeks is van een concept dat uit drie of vier reeksen bestaat, ben er nog niet uit, noem ik het dan maar reeks één.
In ieder geval, als het hier stil is, ben ik meestal bezig met iets oftewel mezelf aan het vervelen. Kan eigenlijk niet zo goed tegen verveling. Zonde van de tijd trouwens. Als ik me een tijd verveeld heb of gewoon de fut niet heb gehad om actief te zijn, wat ik de afgelopen weken regelmatig had ondervonden, schiet ik op een bepaald moment in actie en is het net of er tijd tekort is dan. Terwijl ik daarvoor zeeën van tijd ondervond. Tja, tijd is relatief hé. Het werkt enorm deprimerend wanneer je je bewust bent van je laksheid en er niks aan kunt veranderen. Net of je verlamd bent.
De stilte heeft in ieder geval voor veel inspiratie gezorgd en ben natuurlijk ook blij dat die laksheid nu eindelijk voorbij is.;-)

Tupelo Blues - John Lee Hooker

2007-01-20T03:02:00.000+01:00

Mark Lanegan Band - I'll take care of you (live)

2007-01-13T17:04:00.000+01:00

Zonder titel

2007-01-09T16:42:00.000+01:00

(C)V.L.

Begin die winterslaper stilletjes aan beu te worden. Op een andere pc ziet hij er anders uit. Minder goed dan op de mijne i.i.g. en dat is minder want op de mijne komt het plaatje overeen met hoe hij er afgedrukt uitziet.

Tijd voor iets anders. Ben maar wat aan het experimenteren. Ik weet dat het nog niet allemaal optimaal is maar al doende leert men. Heb een afschuwelijk nieuwjaar gehad, ga niet in de details treden. Het belangrijkste is dat ik terug ok ben. En ondertussen ontwaakt uit een diepe lethargische slaap die nodig was om mijn shocktoestand te boven te komen. Psychopaten en psychoten kunnen best voorgoed mijn pad niet kruisen want ben in staat hun schedel in te slaan. Negatieve en gefrustreerde mensen dat er rondlopen, zeg. Verbaast me telkens weer hoeveel dat dat er zijn. En hun enige doel is de anderen frustreren i.p.v. iets aan zichzelf te veranderen.

Afin, ik blijf optimistisch, positieve mensen zijn er ook ;-)

(evt. twee keer op het plaatje klikken om een optimale uitvergroting te hebben)

The winter sleeper

2006-12-25T01:56:00.000+01:00

(C) V.L.

Wens jullie allen warme feestdagen, zachte nachten, een spetterend Nieuwjaar en moge in 2007 het vlees net zo gewillig zijn als de geest ;-)

Square up to reality

2006-12-13T11:44:00.000+01:00

(C) V.L.

Emoties

2006-12-09T21:21:00.000+01:00

Mijn excuses dat ik de foto die een tweetal dagen op mijn blog heeft gestaan, moest verwijderen: 'Each of us viewed in isolation. The artist and his silent portraits.' En ja, het was van 'moeten'.

Het leven loopt niet altijd van een leien dakje. Probeer het zo eenvoudig mogelijk te houden maar dat gaat niet altijd, want ben niet alleen op de wereld. En maar goed ook, want zou me doodvervelen en uiteindelijk sterven aan gebrek aan affectie of compleet gaga worden.

Soit, ben eindelijk in het reine gekomen met mijn vorige ex, na zovele jaren. We kunnen terug met elkaar op een normale manier om als vrienden. De periodes van complete waanzin zijn voorbij. Aan de andere kant echter heb ik dan weer een ex erbij gemaakt omdat die er niet mee omkon en ik dan weer op mijn beurt niet altijd met hem omkon. Spijtig, het was nochtans een hele mooie foto maar hij wenst niet gepubliceerd te worden. En ik ga er geen spelletje van maken. Heb ze eraf gegooid. De overige blijven echter. Het is niet omdat het gedaan is dat die opeens eraf moeten. Over afgunst gesproken... .Vind dat ik het recht heb om mijn affectieve waarde die ik heb tegenover die foto's mag behouden. Heb besloten om dan maar een andere foto te posten. Is helemaal anders maar er valt tenmiste geen levende ziel op te bespeuren. Enkel een pop die aan touwtjes hangt:

'Refinements of meaning'

(C) V.L

Zoekterm: 'murder in mind'.

2006-12-07T16:38:00.000+01:00

De zwaartekracht begint goed haar werk te doen. Ze voelt zich als verlamd dieper en dieper in de matras zakken. Ze slaapt bijna maar wordt abrupt uit haar sufheid gehaald wanneer ze hem de deur van de slaapkamer hoort sluiten. Hij is namelijk in de kamer ernaast op zijn pc aan het werken en mp3’s aan het afspelen maar wilt haar niet uit haar slaap houden. Echter, het is niet zijn haastig getokkel op zijn klavier en de muziek die haar storen. Wat haar wel ergert is dat hij de deur opeens sluit. De gedachte dat ze nog haar fiets op slot moest doen, had ze al lang weggedacht en nu wordt die gedachte pertinent. Het is misschien belachelijk maar haar nieuwsgierigheid wordt gewekt. Net of hij met iets bezig is dat ze niet mag weten. Ze staat op, doet de slaapkamerdeur terug open en zegt dat het echt geen verschil uitmaakt of de deur nu open is of niet. En gaat haar fiets op slot doen.

Onderweg naar de gang zegt ze plagend: “ben je alweer met vrouwen bezig, ja?” Ze weet dat hij regelmatig het internet afschuimt op zoek naar filmpjes en plaatjes van vrouwen voor zijn artistieke concepten en plaagt hem er regelmatig graag mee. Terug van de gang gaat ze achter hem staan en kijkt even waarmee hij zoal bezig is. Op de vraag wat hij aan het zoeken is, antwoordt hij: “vrouwen die vermoord worden.”
“Pardon?”, reageert ze verbaasd. “Je bedoelt vrouwen die vermoord wérden?”
“Neen, neen, vrouwen die vermoord worden. Mijn zoekterm is ‘murder in mind’”
“Aha, zitten er dan op het internet psycho’s die even gaan vertellen welke vrouw ze gaan vermoorden of zo? Als dat zo is, moet je die aangeven”, zegt ze ernstig.
Na die woorden, leunt hij achterover in zijn stoel, kijkt even naar het plafond en zucht heel diep. Ze proest het uit van het lachen bij zijn reactie, “grapje schatje. Het was maar om te plagen hoor.”

Tja, zo is haar gevoel voor humor nu eenmaal. Wanneer ze terug naar de slaapkamer wandelt, bedenkt ze opeens dat het hélemaal niet grappig is wat ze net zei. Want je kan het nog zo gek niet bedenken. Soms lijkt het of niets onmogelijk is in deze wereld. De wereld zit vol gekken en zelfs wat abnormaal is, kan normaal zijn. De wereld op zijn kop. Waar ligt de grens tussen normaal en abnormaal?

Wat haar met het ouder worden opvalt, is dat die grens meer en meer is gaan vervagen. Maar misdaden blijven nu eenmaal misdaden. En daar kan niemand onderuit. Ze ergert zich vaak aan misdaden op het internet. Het is een moeilijke kwestie. Het is zo anders dan wat men in de berichtgeving op tv te zien krijgt of wat men in de krant leest. Al is het internet virtueel, toch kan men daar de realiteit terugvinden zoals ze soms is. Rauw. Héél rauw. Men zit naar dat scherm te kijken maar wat men ziet, is op afstand. Op die manier is er een gevoel van minder betrokkenheid. Maar in feite is men zichzelf aan het bedriegen. Ach ja, het voyeuristisch aspect in een mens. Maar voor haar is naar misdaden op het internet kijken net hetzelfde alsof men er zelf bij staat. Ze zou eens de gezichten van de mensen die in ‘real life’ toekijken willen zien. Wanneer er iemand voor hun ogen gemarteld of verkracht wordt. Ze is ervan overtuigd dat de meesten spontaan gaan beginnen kotsen of een trauma oplopen. In het ergste geval zichzelf zelfs het leven ontnemen. Omdat de beelden die zich voor hun ogen hebben afgespeeld hen blijven achtervolgen en zij ze niet kunnen verwerken. Dit geldt natuurlijk niet voor de échte freaks. Hoe meer ze pijn zien, horen en voelen van een ander, hoe beter. Het hele gebeuren op het internet valt nu eenmaal moeilijk te controleren omdat het zo’n breed universum is. Hier en daar doekt men een pedofielennetwerk of een terroristenorganisatie op. Maar met die opdoekingen zijn de specialisten soms jarenlang bezig. Omdat internet-misdadigers vaak met nep-websites en geheime codes, die ze om de haverklap veranderen, werken.

Na dit overpeinsd te hebben, begint plots een andere gedachte in haar op te komen: “hij is toch niet op zoek naar de manier waarop hij me het beste kan ombrengen?”
Nogmaals, je kan het inderdaad nog zo gek niet bedenken. Je denkt een normale mens vóór jou te hebben staan en blijkt achteraf dat die persoon een dubbel leven erop nahield, een hoerenloper of een seriemoordenaar was. Brr, koude rillingen lopen over haar rug bij die gedachte. Het zijn verhalen die ze vooral uit films kent. Maar films benaderen uiteindelijk ook soms de realiteit. Tot op de details zelfs. En mensen die zeggen: “zeg Marie, het is maar een film hoor!” (ze leeft zich toch altijd zo erg in), zouden soms twee keer mogen nadenken vooraleer zo’n uitspraak te doen. En dan denkt ze aan de film die ze onlangs heeft gezien waarin een getrouwde man al zovele vrouwen, zelfs een gezin, om zeep heeft geholpen zonder dat zijn vrouw iets in de gaten had. Gebaseerd op een waar gebeurd verhaal uit de jaren ’60. Toen had de politie nog niet zoveel ervaring met seriemoordenaars. Of ‘the Texas Chainsaw Massacre’. Ook gebaseerd op waargebeurde feiten. En niet te vergeten, de films over copycats die de moorden uit een boek nadoen.

De gedachte die ze daarstraks over haar lief kreeg, denkt ze niet weg. Al weet ze dat die gedachte absurd is. Integendeel. Ze gaat er volledig in op want die gedachte had net voor de juiste inspiratie gezorgd voor haar nieuw verhaal.
Ze draait zich op haar rug en observeert de rookkringen die haar sigaret maakt. Wanneer ze zo’n rookkring ziet, moet ze meestal aan haar grootvader (langs haar moeders zijde) denken die rookkringen uit zijn mond blies voor haar. En gefascineerd keek ze altijd toe hoe hij dat deed. Soms slaagde ze er zelfs in haar vinger door de rookkring heen te steken zonder hem te breken. Toen had ze er nog geen idee van hoe schadelijk roken voor de gezondheid van jezelf en de anderen kon zijn. Ze wist alleen dat het vreselijk stonk, behalve wanneer iemand net een sigaret had aangestoken. Dán rook een sigaret lekker.
Ze keek ook steeds zeer geïnteresseerd toe hoe haar grootouders kostuums en jurken op maat maakten. Haar grootouders waren beroeps klerenmakers en voor ze aan een eigen zaakje waren begonnen, hadden ze jarenlang in een tochtig naaiatelier gewerkt. Haar grootvader begon als eerste last te krijgen van reuma in zijn benen. Hij bleef roken. En op latere leeftijd begon hij regelmatig bezopen thuis te komen. Zijn reuma sloeg over in zware artrose, maar hij bleef drinken en roken. Uiteindelijk was hij gestopt. Maar het was te laat. Dat roken en drinken had zijn toestand alleen maar verergerd; omdat nu eenmaal je aders ervan dichtslibben Hij heeft zijn laatste drie jaar in bed mogen doorbrengen, niet meer in staat op zijn eigen benen te staan. Hij heeft de zestig niet gehaald. Op een nacht was hij in eeuwige slaap gedommeld. Een dood die velen op dezelfde manier zouden willen sterven. Gewoon in slaap vallen… .

(wordt vervolgd…)

Twist and turn

2006-11-30T19:00:00.000+01:00

Ok, ben in opperste creatieve stemming. Maar vraag me af wat ik eerst ga doen. Een nieuwe tekening maken of een nieuw verhaal neerzetten? En vermits ik niet kan kiezen... . Het concept van mijn tekening zit al jaren in mijn hoofd maar heb haar nog niet kunnen maken. Toevallig heb ik gisteren een affiche zien hangen met een tafereel erop dat mij opeens aan mijn tekening deed denken. Niet dat het dezelfde tekening is of zo, het is zelfs een foto of een schilderij, is me nog steeds niet duidelijk trouwens, maar de achterkant van de rug van die vrouw op de foto deed me er opeens aan denken. Dus, ik ga er zeker aan beginnen maar heb besloten om nu een stuk van mijn nieuw verhaal neer te zetten want het verhaal is af. En daarna ga ik de tekening maken. Goed verdeeld, niet? Ah ja, ben gisteren mijn vroegere prof. Engels tegengekomen in mijn stamcafé. En we hebben in het Nederlands gepraat , jawel. Hij sprak me nochtans aan in het Engels en ik was al in mezelf aan het denken, terwijl ik bezig was met in het Engels te antwoorden: 'zijt ge niet een beetje aan het overdrijven?' Zijn vriend had i.i.g. meteen gezegd: 'Kom zeg, we zitten niet op school, in het Nederlands hé'. Héhé (en zie, daar komen mijn horentjes weer tevoorschijn).

Uitwaaien

2006-11-27T10:26:00.000+01:00

Moet zeggen dat het moment perfect gekozen is. De zon schijnt, Hallelujah. Sebiet vertrekken we naar Oostende en morgen zakken we af naar Gent. Wat uitwaaien, misschien zelfs in de zee zwemmen, dat doe ik wel eens meer. Zal zien hoe ik me voel maar de kick is fantastisch om in de zee te zwemmen bij koudere temperaturen. Afin, ben woensdag weer terug en is mijn volgend kortverhaal misschien volledig af : Zoekterm: 'murder in mind'.
En morgenavond in de 'Kinky Star', in Gent een optreden van 'The ChocolateLovers' bijwonen. 'Sister save me' is een van mijn favorieten, lekker hevig, terug naar Siouxie en the Pixies.

(C) V.L.

We soon believe what we desire

2006-11-23T20:31:00.000+01:00

(C) V.L.

Time is passing by

2006-11-16T01:15:00.000+01:00

(C) V.L.

A rope of sand

2006-11-14T21:47:00.000+01:00

(C) V.L.

Vertrouwen

2006-11-13T12:13:00.000+01:00

Zie,
Ik kan geen meter meer voor me uitzien
Dwaal in de mist
Van eenzaamheid

Zie,
Ik zie het niet meer zitten
Zit op mijn stoel vastgenageld
En geraak niet meer overeind

Zie,
Ben stekeblind
Val over dingen in de duisternis
Op zoek naar de lichtschakelaar

Vertrouwen is wat ik nodig heb
Het enige wat me kan redden
Vertrouwen in mij,
Is vertrouwen in een toekomst met mij

V.L.

Domino

2006-11-13T12:11:00.000+01:00

(C) V.L.

The man who's masturbating but doesn't manage to come

2006-11-06T20:48:00.001+01:00

(oliepastel op papier, A4-formaat)

V.L.

Is nog niet af maar dit is dan het voorlopig resultaat. Ga me even nu elders ontspannen en vooral amuseren want de laatste tijd wordt er te weinig gelachen.

Beklemming

2006-11-06T20:00:00.000+01:00

Writer' s block...verdomme. Alhoewel, dat is van langdurige aard. Kan het mij eigenlijk amper voorstellen gedurende enkele jaren géén letter meer op papier te kunnen zetten. Laten we stellen dat ik angst voor de witte bladzijde heb dan. Voel me beklemd en die beklemming zal waarschijnlijk binnenkort leiden tot bepaalde knopen doorhakken. Heb de afgelopen maanden al veel knopen doorgehakt, de angst om dat terug te doen wanneer het nodig is, is des te kleiner aan het worden. Of ik de juiste beslissing heb genomen dan, zal ik nooit weten, want die zekerheid heeft men nooit maar heb het onlangs nog vermeld, men zal altijd kiezen voor hetgene waar men zich emotioneel goed bij voelt. Hm, blijkbaar begin ik wat los te komen...heb al te veel neergepend om het nog 'angst voor de witte bladzijde' te kunnen noemen, haha.

Wil het hard uitschreeuwen, ja. Maar als ik dat hier ga doen dan vrees ik dat ik voor gek word verklaard door de buren. So what, eigenlijk? Is het nu net niet fijn om net hetgene te doen dat als 'so not done' wordt beschouwd? Zie, mijn horens worden opeens groter. Maar ga het dus niet meer doen, want waarschijnlijk door het neer te pennen, is de behoefte al overgegaan. Ik wil alweer weg, ver weg... . Ja, Verca wilt alweer gaan lopen want ze ziet het even niet meer zitten. Zoals ik al zei, voel me beklemd, vraag me niet waarom. Combinatie van allerlei factoren die me die beklemming bezorgen. Ik sta te barsten van energie, energie die ik wil steken in welbepaald iets maar er helaas nog niet aan kan beginnen door omstandigheden. Moet met andere woorden andere uitwegen zoeken om die energie kwijt te raken maar het is soms verdomd héél moeilijk, als je je gedachten op iets zet, om iets anders ter vervanging te zoeken. Pfft, soms hé, soms slaagt weer alles tegen en zie je het even niet meer zitten. Ik wacht, wacht en wacht en ben niet goed in wachten want als ik de energie heb om iets te doen en ik door omstandigheden het niet kan doen dan kan die energie wel eens omslaan in depressie. Als je inspiratie hebt, moet je ze onmiddelijk of toch zo snel mogelijk, kunnen realiseren anders gaat die verloren.

Ik heb vooral een hekel aan mensen die van alles voorstellen, zeggen te doen, te helpen, whatever, en die woorden achteraf maar woorden blijken. En daar, daar krijg ik het nu eens beklemd van. Mensen die meer willen doen dan ze in werkelijkheid aankunnen en achteraf, wanneer ze het niet kunnen doen omdat ze zichzelf overschatten, is natuurlijk de teleurstelling bij de ander des te groter want die heeft erop gerekend. Dus wacht je en ondertussen zoek je naar andere dingen ter vervanging maar eigenlijk wil je niet liever dan met dat één ding bezig zijn. Ja, frustratie alom.

Afin, ik zal nog maar eens een tekening maken zeker? Wie weet wat dat gaat worden, want dat weet ik nu eens nooit van tevoren. En kan natuurlijk ook gaan zuipen om die creatieve energie te smoren, afremmen maar dat lijkt me niet ideaal... .

Fast frustration

2006-11-03T10:14:00.000+01:00

(oliepastel op papier, A4 formaat)

V.L.

Update bij het voorgaande

2006-10-30T10:50:00.000+01:00

Hm ja, mensen moeten inderdaad niet stoppen met geloven van mij maar ze mogen wel weten van waar al die zever komt. Van iemand die waarschijnlijk verschillende eeuwen geleden schizofreen was of hallucinaties had en dacht dat hij over bovennatuurlijke krachten beschikte en zijn volgelingen gewone na-apers waren, want mensen zullen nu eenmaal altijd degene na-apen naar wie ze opkijken. Er is niets religieus of bovennatuurlijk aan...niet doden, niet liegen of bedriegen, niet stelen e.d., dit is een normale ethiek opdat mensen met elkaar overweg zouden kunnen. En in deze tijd, terwijl de globalisering toeneemt in de wereld, is samenwerken meer dan welkom en hoe meer overeenkomsten we vinden, naar gelijkgezindheid streven, hoe beter de samenwerking. En al dat verschillend geloof, van gezond tot compleet verwrongen geloof en daarmee gepaard ook de ethiek en die al veel mensenlevens heeft gekost tenslotte, werken die globalisering tegen want de ene preker of religieus leider weet het beter dan een ander ect. Veel mensen beseffen gewoon niet dat het leven ook kan zonder te moeten vasthouden aan een bepaald conservatief gedachtengoed van anderen. Ze denken dat ze zonder dat niet veel meer te betekenen hebben. Vandaar dat ik in mijn vorige post de dualiteit vermeldde aangaande ogen opentrekken. Voor de ene zal het groei betekenen, een ander zal zich op zichzelf teruggeworpen of verloren voelen. Voor sommige mensen is het geloof nog het enige wat hen rest.

Naar wereldvrede streven, is ergens een illusie want het zit nu eenmaal in de mens zijn genen: samenwerken en vechten. Beide essentieel om te kunnen overleven. Wanneer samenwerken niet meer mogelijk is, heeft de mens de neiging over te gaan tot vechten. Vandaar aan de ene kant oorlogen en aan de andere kant vredesverdragen e.d. Pfft, hoe meer ik me op alle vlakken in de mens verdiep, hoe meer ik onder ogen moet zien hoe de natuur ons aan de ene kant met een zeer grote complexiteit en tegenstrijdigheid bedeeld heeft en aan de andere kant we weer zeer logisch in elkaar steken. Wel...als we het netwerk van het mens zijn begrijpen, dan kunnen we daar toch ook iets mee doen op een grote schaal? Laten we ons dan toch focussen op de samenwerking. We denken alles bewust te besturen, we denken alles onder controle te hebben omdat we denken dat ons bewuste alles stuurt maar dat is ook maar een illusie want ons onderbewuste reageert altijd het eerst. Het is het onderbewuste dat men kan oefenen om anders te reageren, denken ect., zoals we daarvoor een patroon in ons hebben gestopt of gestopt gekregen hebben, zo kunnen we, als we openstaan, andere patronen toelaten. En het is uiteindelijk ook dat we onderbewust keuzes maken, de meeste keuzes op een emotionele basis worden gemaakt en niet rationeel zoals we altijd denken, vanuit ons bewuste. Het bewuste biedt de keuzes die men kan maken enkel aan.

En het is tevens interessant om weten dat de kerk bijvoorbeeld zich al eerder bewust was van hoe de hersenen bij de mens werken en zij dus wisten dat ze met indoctrinatie het gewenste resultaat konden bereiken. Lang voordat er enige wetenschap rond het menselijk brein bestond. Achterlijk zijn ze niet, neen, dat waren de tirannen in deze wereld zoals Hitler bijvoorbeeld ook niet, hé. Goh, arme schaapjes van mensen toch, hun brein is al zo vaak misbruikt geweest en tot op de dag van vandaag wordt van het menselijk brein nog steeds misbruik gemaakt! Indoctrinatie en manipulatie alom. Of we het nu willen of niet. We zijn de slaaf van ons eigen brein???. Afhankelijk van hoe ons brein in elkaar steekt en functioneert, zijn wij wie we zijn. We zijn in staat om in het leven de juiste dingen na te streven en de juiste beslissingen te nemen, net zo goed als de verkeerde dingen na te streven en de verkeerde beslissingen te nemen. En hoe meer storingen in ons brein, hoe minder we in staat zijn de juiste beslissingen te nemen. Tja.

(inspiratie gehaald uit 'De zoektocht naar onszelf' door Mathieu Snykers)(= bio-chemische, neurofysiologische, genetische benadering van het menselijk brein)

Tussendoortje

2006-10-27T13:17:00.000+02:00

Heb een paar dagen geleden alweer met een geknelde spier en daardoor ook met een geknelde zenuw gezeten, bovenaan in mijn rug, tussen mijn schouderblad en de ruggengraat in. De kinesist is er nu mee bezig en ik voel dat het allemaal aan het los komen is. Ik heb weer ontzaglijk veel afgezien, geen enkele houding en zelfs Ibuprofen 400 verzachtten de pijn niet echt. En alweer hierdoor veel tijd verloren, mijn tijd niet nuttig kunnen besteden. Afin, het belangrijkste is dat het nu achter de rug is. Met de operatie van de vorige maand, vandaag, exact een maand geleden, mogen ziektes en pijnlijke toestanden en wat dan ook ver weg blijven. De operatie die ik heb moeten ondergaan heet exconisatie. De bovenkant van je baarmoederhals wordt dan weggehaald en dat heeft de vorm van de punt van een kegel. Ze hebben het stukje weggehaald waar er zich beschadigde cellen bevonden, die als ze niet weggehaald zouden worden, voor kanker kunnen zorgen. Vanaf dertig jaar worden vrouwen gevoelig voor baarmoederhalskanker en gelukkig heb ik al vóór mijn dertigste de goede gewoonte om halfjaarlijks en uitstrijkje te laten nemen en bloedonderzoek te laten doen. De boosdoener voor baarmoederhalskanker is voornamelijk het Papillomavirus en nog steeds zijn er vrouwen in de wereld die daaraan sterven. En hoe later men erbij is, hoe groter de kans op een fatale afloop. Praktisch elke vrouw die sexueel contact begint te hebben, kan dat oplopen. Hangt er vanaf of de man waar ze sex mee hebben ermee besmet is. Mannen zijn dus de overbrengers, die het virus opgepikt hebben bij een andere vrouw of er moeten al twee vrouwen sex met elkaar hebben... . Op mannen heeft het geen inwendig effect, enkel uitwendig kan hij wratjesvorming krijgen, teken van een infectie met het Papillomavirus. Hélas, voor vrouwen van mijn generatie en die vóór mijn generatie, ze zullen ermee blijven zitten tot hun dood. Voor de jongere generatie is er nog hoop. Vanaf volgend jaar gaat er een vaccin beschikbaar zijn op de markt. Men is namelijk van plan om automatisch meisjes rond de twaalf jaar, nog vóór ze sexueel actief worden in te enten. Weten jullie wat de kerk daar dan weer op te zeggen had? 'Is dat niet zo dat men door dat vaccin het vroegtijdig beginnen te sexen, bevordert?'

Daar krijg ik het dus van hé. De kerk zal altijd wel zijn commentaar op alles uiten en zelfs bepaalde dingen tegenwerken. Wanneer gaat dat irrationeel denken, dat tegen de mensenrechten en het welzijn van de mens ingaat, stoppen? Voor een mens die gewoon als een mens met vrije keuzes probeert te leven, is het soms moeilijk te vatten hoe bepaalde dingen op deze wereldbol draaien. IN DEZE TIJD! Op sommige plaatsen in de wereld is het net of we nog in de Dark Ages (donkere middeleeuwen) leven. Ik kan het de mens ergens niet kwalijk nemen, we zijn allemaal mensen met onze positieve en negatieve kanten maar wanneer gaan de ogen van bepaalde mensen nu eens eindelijk open? In deze tijd zeg. Ik krijg het van die mensen die zich liever bij het conservatief denken houden ipv mee te evolueren met de tijd. En mensen hebben recht op hun geloof maar de religies hebben uiteindelijk al meer kapot gedaan dan goed. Wie gaat de religies afschaffen en mensen duidelijk maken dat ze eigenlijk al die tijd alleen maar in een gemaakte realiteit hebben geleefd, uitgevonden door de bovenhand om zo een massa beter te kunnen controleren, zoals een herder dat doet met een kudde schapen, een sekteleider met zijn volgelingen, fundamentalisten met hun fundamentalistische aanhangers, tirannen met hun ijzeren hand, en noem maar op. Ja, wie gaat dat de buitenwereld eens duidelijk maken? Wie gaat de anderen eens de ogen openen?

En aan de andere kant, wie wilt eigenlijk zijn ogen nog open doen vermits de overtuiging waarin zij al zo lang leven en al ondertussen een deel van hun denken, handelen, voelen en leven is geworden? En als ze dan met de neus op de feiten worden gedrukt, willen ze het dan aanvaarden dat het anders kan? Kunnen ze de realiteit wel aan? Gaat hun wereld dan niet instorten? Vermits onze hersenen op een bepaalde manier worden geconditioneerd, de opgedane kennis en daarmee verbonden haar neuronennetwerk, verhard geraken naarmate men ouder wordt, is het moeilijk om wat eens verhard is daar totaal iets anders van te maken en de hersenen te voorzien van een ander neuronennetwerk. Men zou bij wijze van spreken al aan hersenmanipulatie moeten doen om bij de mens een andere manier van denken, voelen en handelen te verwezenlijken. En dan ben ik eigenlijk dezelfde als de rest want ik manipuleer.

Pfft, ik word soms zo triest van mensen. Ik kan al blij zijn dat ik ergens leef waar de technologie niet stilstaat en waar dus mensenlevens gered kunnen worden. Anders kon ik het vergeten. Ja, kennis, macht en geld zijn zo ongelijk verdeeld op deze aardbol en het zal nog eeuwen duren eer er een evenwicht tot stand gekomen is. Tenminste, als men ernaar streeft en blijft streven... .

N.B.: even een aantal drastische correcties en aanpassingen uitgevoerd... (17.40h)

De fotograaf

2006-10-20T16:00:00.000+02:00

Het bloed vormde een grote plas op de houten vloer en sijpelde in de spleten tussen de planken. Eens de vloer gereinigd en opgedroogd, waren slechts nog enkele grote vlekken zichtbaar. Maar het is nog nooit in iemand opgekomen dat daar ooit bloed zou gelegen hebben. Hélas, al duizend en misschien wel duizenden voeten hebben over 'de vlekken' gelopen, over het lijk dat er niet meer lag.

Het gelijkvloerse appartement werd na 'het incident' volgens strikte normen gereinigd en ontsmet, doch men slaagde er niet in 'de vlekken' volledig te verwijderen. En al werd de vloer met allerhande producten behandeld, geschuurd, gebeitst, gelakt, dan nog bleven 'de vlekken' zichtbaar. Het bloed had zich in de vloer gevreten zoals een bijtend zuur dat doet bij ijzer en was met niets meer weg te krijgen.
Verschillende huurders hebben het appartement na 'het incident' bewoond. Meermaals werd de vloer terug opgeschuurd, alweer gebeitst, alweer gelakt. 'De vlekken' bleven zichtbaar en niemand die dacht dat het weleens bloedvlekken zouden kunnen zijn. Sommigen dachten aan lijm-of olievlekken. (Goh, ze zouden het eens moeten weten... . )

Ze stond al een twintigtal minuten onder de douche en geraakte maar niet opgewarmd. De herfstkou is kil en vochtig als de zon niet schijnt en gaat door merg en been, waardoor je niet gemakkelijk terug opgewarmd geraakt. Ze beefde over heel haar lichaam van de kou. Staarde zielloos voor zich uit, met haar handen op haar schouders rustend.

Hij hield zijn camera gefocust op haar gezicht. Ze hadden net intens gevrijd en haar pupillen waren, na talrijke orgasmes, volledig verwijd. Verleidelijk vleide ze zich in een bocht voor zijn fallus neer. De natuurlijke blos die je krijgt na goeie sex was nog steeds zichtbaar op haar wangen. Haar tepels nog verstijfd van het nazinderend genot. Dit was het juiste moment. Zijn camera klikte en bleef klikken, het ene beeld na het andere, geen enkel detail ontging hem. Hij zou de blik in haar ogen vereeuwigen. Hij was al een tijdje op zoek naar de juiste blik van verlangen en intens genot. Heeft al vele pornosites afgeschuimd op zoek naar die blik maar kwam die nergens tegen. Telkens werd hij geconfronteerd met uitstekend acteerwerk. Heeft ook van zijn vroegere liefdes gelijkaardige foto's getrokken maar zij overtrof op dat moment alles. De uitdrukking in haar ogen was het verlengde van haar lichaam en ziel en zei duizenden dingen tegelijkertijd. Haar blik had iets dierlijks en verslindends, haar gezicht nog rauw. En inderdaad, als ze kon zou ze hem volledig verslinden. Maar vooral die geheimzinnigheid die haar ogen uitstraalden, waardoor hij niet juist kon opmaken wat ze op dat moment dacht, intrigeerde hem. Na een poosje begon de blos op haar wangen af te nemen en kreeg haar gezicht een fluweelzachte uitstraling. Met een kalfachtige blik bleef ze recht in zijn ogen kijken. Haar ogen straalden nu tamheid uit.

Hij legde zijn camera opzij en begon liefdevol haar borsten te strelen. Zijn rechterhand zakte langzaam naar beneden tot op haar venusheuvel. Ze kreunde even van genot. Het was duidelijk dat ze naar meer verlangde. Maar verder dan dat ging hij niet. Zo was hij nu eenmaal. Soms liet hij zich gaan en soms niet. Voor haar was het soms behoorlijk frustrerend omdat ze het zo gewend was dat een man binnen een relatie regelmatig naar haar sex verlangde en hij haar op eender welk moment benaderde en haar dan begerig nam. Meestal was zij het degene die hem sexueel benaderde. Hij toonde over het algemeen niet vaak sexuele interesse in haar. Was dan ook met zoveel zaken tegelijkertijd in zijn hoofd bezig, ideeën uitwerken en projecten realiseren. Maar als hij echt zin kreeg dan had hij echt zin en dan was sex met hem een waarlijk genot.

"Ik zou willen dat je me nu alleen laat", zei hij opeens.

Wat teleurgesteld maar niet verbaasd, vroeg ze: "waarom nu weer schat? Kunnen we niet beter onder de wol kruipen en dicht tegen elkaar in slaap vallen? Is al zo lang geleden."

"Neen, geen zin, ik wil aan mijn foto's werken en wil ze vannacht nog ontwikkeld zien."

"Daar gaat ie weer..., kan je nu eens nooit zoals een normaal mens dat doet 's avonds, en gewoon gaan slapen met mij nadat we met elkaar gesext hebben?"

"Zeg, jij gaat me toch niet vertellen hoe en wanneer ik moet werken, zeker? Je wist trouwens al van in het begin dat ik heel onregelmatige werkuren heb."

"Ja, maar kan jij dan nooit eens wat tijd voor mij vrijmaken, ik heb ook mijn behoeftes hoor."

"Je weet dat mijn werk voorrang heeft... ."

"Awel, ik ben het beu dat je werk steeds voorrang heeft en dat ik keer op keer maar op de tweede plaats kom te staan!"

"Wel, als het zo zit, pak dan ineens heel je boeltje bij elkaar en bol het af. En kom vooral niet meer terug!"

"Dat ga ik dan ook doen, jij obsessieve lul!", en ze begon haar grief bij elkaar te verzamelen. "Je hebt weer je ultieme foto kunnen maken zeker? Ik heb je wel door hoor. Al je exen moesten eraan geloven op dezelfde manier. Het enige wat jou interesseert is gewoon een vrouw zodanig open te doen bloeien opdat jij je ultieme foto zou kunnen maken van haar. En daarna mag ze het gaan afbollen hé? Want je hebt tenslotte je hoogtepunt bereikt met haar en alles wat daarna volgt kan nooit zo goed zijn als die éne momentopname. En ga jij daarna op zoek naar de volgende ultieme opname."

"Bravo, dat heb je dan goed begrepen! Een perfecte analyse mevrouw de psycho-analyste!"

Dit antwoord had ze niet verwacht, ze had maar wat onzinnigs geluld omdat ze zich gekwets voelde...

"Wat zei je?", vroeg ze ongelovig, alsof ze het verkeerd begrepen had.

"Wel, je hebt me volledig door, je bent voor mij inderdaad niet meer dan een foto-object."

Ze wist niet wat haar overkwam. Op dat moment kwam heel haar verleden naar boven. Al die jaren dat ze heeft afgezien met haar vorige vriend, die haar geestelijk mishandelde en sexueel uitbuitte en zij uiteindelijk voor hem niet meer dan een lust-en speelobject bleek te betekenen. Zij jarenlang het slachtoffer was van zijn labiliteit, onverschilligheid, besluiteloosheid en frustraties. Het volgend moment werd ze bevangen door extreme haat en destructieneiging.

Hij stond op en wandelde richting zijn pc om hem aan te zetten. Terwijl hij nog onderweg was, stond ze opeens achter hem. Hij had haar niet achter zich horen komen. Op het moment dat hij zich omdraaide, sloeg ze heel hard op zijn hoofd met de kandelaar die naast zijn bed had gestaan. En nogmaals en nogmaals... . (Ben de tel kwijt) Net zoals hij het ene beeld na het andere nam van haar, zo sloeg ze keer op keer op zijn hoofd. Zijn bloed spatte in het rond en bekladde heel haar lichaam en aangezicht.

Toen ze bij haar positieven kwam, lag hij roerloos op de grond in een gigantisch plas bloed. Ze stond even verdwaasd te kijken zoals het meisje in de verfiming van 'Carrie', van Stephen King, nadat ze een emmer varkensbloed (of was het koeienbloed?) over haar gekapt heeft gekregen. De kandelaar gleed uit haar hand en viel met een harde bons op de houten vloer. Bevend over haar hele lichaam stond ze daar nog een poosje naar zijn verbrijzeld hoofd te kijken. Op de achtergrond speelde zacht 'Lumina' van Joan Osborne. Daarna draaide ze zich om en liep half dronken van de gigantische opstoot adrenaline in haar lichaam richting badkamer en draaide de kranen van de douche open.

Na een half- of misschien wel een uur onder de douche gestaan te hebben, was ze nog steeds niet volledig opgewarmd geraakt, doch was het beven over haar hele lichaam opgehouden. Ze had zich afgedroogd en droogde tevens de douche af opdat men niet zou zien dat er gedoucht werd die avond. Nam haar handdoek en haar toiletgrief mee naar de woonkamer en stak het in haar rugzak. Veel had ze niet bij hem liggen. Nam zijn digitale camera en wiste alle foto's van de diskette. Legde daarna de camera terug op zijn plaats. Daarna ging ze naar de keuken en nam een Delhaizezakje uit de kast onder de gootsteen. Ging ermee terug naar de woonkamer, stak de kandelaar erin en liet het zakje voorlopig even in de woonkamer liggen. Ze nam de wijnglazen die naast het bed stonden en waste ze even af in de keuken en zette ze daarna afgedroogd op het glazenrek. Daarna nam ze een dweil en een emmer met wat zeepsop in en verwijderde de licht bebloede voetsporen die ze had achtergelaten toen ze daarstraks naar de badkamer wandelde. Kapte na enige kuiswerk de emmer leeg in het toilet, hard verkleurd was het water niet. Spoelde de emmer nog even uit met wat Javel, alsook de dweil spoelde ze even en wrong die extra goed uit. Waarop ze de dweil over de emmer spreidde opdat die zou kunnen drogen. Daarna haalde ze de vuilniszak uit de vuilbak en nam die mee naar de living en stak het plastieken zakje met de kandelaar erin, in de vuilniszak. Ze chekte nog even of er geen verse spermasporen op het hoeslaken zichtbaar waren. Neen, niets te zien. Ze streek even de plooien glad van het hoeslaken en trok de dekens open opdat de lichaamswarmte zou vervliegen. Daarna ging ze de deur uit, met haar rugzak en de vuilniszak. Keek even of er niemand te zien was in de straat. Neen, niemand te zien. Trok de deur zachtjes dicht achter zich en zette de vuilniszak tegen de voorgevel.

Iedereen kende haar en iedereen wist dat zij de vriendin was van de fotograaf. En ze zou waarschijnlijk de eerste verdachte zijn maar de recherche zou geen motief vinden, alsook geen moordwapen. En het zou zeker een dag duren vooraleer haar vriend gevonden zou worden.

"Al goed dat de vuilniskar straks langskomt", dacht ze bij zichzelf. "Ja, traks komt die langs..."

Terra incognita

2006-10-15T22:40:00.000+02:00

V.L.

2006-10-12T17:01:00.000+02:00

Dames & Heren

JMH Berckmans stelt voor

Het Eerste Psychotische BoekenbeursBal

spelen ten dans

Jean-Marie Berckmans' New Tirlemont Expierence
Perverted by Desire
De Vall (feat. Steven Grietens)
The ChocolateLovers
Elvis Peeters
Didi De Paris
Peter Holvoet-Hanssen
dj Bert Lezy
Vitalski
Jamez Dean Bradamski & Mistress Dean
Shattered Minds
Sieben Kinder und Ein Greis

films van Wim Jamar

Vrijdag 3 November 2006 vanaf 20u @ Scheld'apen, d’Herbouvillekaai 36. 2020 Antwerpen. Kassa 7 €

Lees JMH Berckmans nieuw boek: "Je kan geen Twintig zijn op Suikerheuvel"

Without despair

2006-10-11T20:04:00.000+02:00

V.L.

2006-10-08T21:50:00.000+02:00

Het een en het ander

2006-10-07T23:24:00.000+02:00

1. Even ter info, voor diegenen die zich afvragen hoe het gesteld is met onze Zeveraar, hij zal waarschijnlijk de eerst komende dagen moeilijk boven geraken om achter de pc te zitten... .

De, op het eerste zicht, simpele operatie is uiteindelijk zwaarder uitgevallen. Ocharme, daar bovenop zit bijna heel zijn been in het gips. Hoe stom ongelukken kunnen gebeuren... . Voor de rest is het met hem goed gesteld, natuurlijk ... goed gesteld kan je in dit geval niet echt zeggen... .

2. Op verzoek van een vriend, vermits hij al lang geen internet heeft, anders is hij er teveel op bezig. En hij ook geen blog heeft ... vóór de verkiezingen. Is al wat laat maar nog niet té laat:

"Gelukkig zijn er nog zenders waar je niet steeds met Filip Dewinter geconfronteerd wordt. De achterstevoren VTM bv., MTV dus.

De VRT staat voor Verkoop Reactionaire Taal en de andere is Vrijwel Totale Manipulatie.
Totalitaire Media Formatie is een zender die op apolitiek vlak goed scoort en dus binnenkort zal overgenomen worden door de mediaschepen van het VB.
De concurrent, Janetten Informatief Medium, zal dan uiteraard van de buis moeten en Ka2 mag dan alleen nog oorlogsfilms uitzenden die de Duitse verovering van Stanlingrad verheerlijken. Franse films worden verboden en reclame voor gasovens blijft toegelaten, als ze vrij van racisme te pleiten valt.
'Nee Gas Zionisme', kortweg NGZ wordt een nieuw begrip onder de keurmerken voor televisiereklame."

(Dré,52j.)

En 3. Goh, zal ik lang onthouden...gisteren een schitterend optreden gezien van Johnny Dowd, Jim White, Willie B. en Mike. Was tevens te gast backstage. Een dezer meer hierover... .

To see or not to see

2006-09-30T17:30:00.000+02:00

I can choose not to see and then keep on wandering what is all happening outside, just let my fantasy go...

but I rather choose to see, because there is so much to see... more then I could imagine in my whole life... .

V.L.

Operatie

2006-09-26T23:03:00.000+02:00

Ben weer even afwezig geweest en heb nog niet terug kunnen reageren...heb even iets aan mijn hoofd gehad. Morgen word ik geopereerd. Een kleine operatie maar toch onder volledige narcose. Pfft, hoeveel operaties heb ik al niet gehad in mijn leven? Vier zware en vier lichtere. Mag 's avonds al terug naar huis en toch...al heb ik al verschillende malen levensbedreigende operaties moeten ondergaan, heb de afgelopen week serieus zitten flippen. Ja, omdat ik ondervind dat het leven nu eens anders loopt voor mij, eindelijk ervaar ik terug gelukkig te zijn. En het idee dat er iets zou mislopen beangstigt mij omdat ik mij net zo gelukkig voel. Net nu ik ook op mijn wederhelft ben gebotst. Dus, ben de laatste tweeënhalf weken zéér gelukkig geweest!

Allemaal duimen hé, de operatie valt ergens in de namiddag. Wanneer juist, zal ik morgen weten. Ik kom wel terug. Wat is de wereld tenslotte zonder een goed mens als ik? Haha

Illusies

2006-09-23T03:09:00.000+02:00

Zou het kunnen dat ik misschien onbewust beïnvloed ben geweest door het liedje in de vorige post ? Al luisterde ik niet naar de lyrics, al hoorde ik gewoon het gevoel... .

Ik heb dit gedicht (hieronder, in dezelfde post) gisternacht geschreven naar iemand die heel nauw aan mij hart heeft gelegen en nog steeds ligt... . Meer dan ik zou willen toegeven... . De vraag?

waarom ik al die tijd het zo moeilijk heb gehad om die persoon los te laten? Ik denk dat het komt doordat het de eerste persoon in mijn leven is geweest, die ik graag zag (zie zoveel mensen graag), maar bij wie ik er niet in slaagde om een bepaalde realiteit te doen doordringen...die hem onbekend is... Schijnbaar... . Ze is hem bekend, maar heeft die heel ver weggestoken.... .

Waarom?

Omdat nu eenmaal openheid kwetst! En er zijn mensen die dat niet aankunnen. Liever de openheid wegsteken, uit schrik gekwetst te worden dan open te zijn... .Kan alleen maar uit eigen ondervinding zeggen dat openheid het hoogste genot is...! Wat houdt openheid in? De realiteit aandurven, jezelf en de ander willen zien.

Illusies

Kom en aanschouw
Kom en beleef
Kom en laat je gaan…

Vrees niet
Wantrouw niet
Heb lief

Draai de wereld op zijn kop
Desnoods…
Maak ze onbestaand

Maar je hebt uiteindelijk geen keus
Je MOET zien
De enige uitweg…

Ik tel de tranen
Talloze malen
Zoals kralen op een halssnoer

En al ben ik zo nietig
Tegelijkertijd…
Ben ik …alles

Alles wat zich in deze wereld bevindt
Alles waar een mens van kan dromen
Alles wat een mens verafschuwt

Neen…
Vrees niet
Want ik ben net als jij

Stop de illusies
Realiteit is realiteit
En Jij?

Jij bent jij

V.L

Ik wil alleen maar zeggen...we worden continu beïnvloed, of we dat nu willen of niet. Het gekke is...dat we steeds de beïnvloeding in ons leven opzoeken die we willen, die we op dat moment nodig hebben...de grootste bevestiging van jezelf en de hooste inspiratie. Met andere woorden...soms willen we bepaalde dingen en soms niet, maar het onbewuste zal steeds sterker zijn, en uiteindelijk...overwinnen. Dus..????

Ghost Right where it belongs

2006-09-23T02:45:00.000+02:00

See the animal in his cage that you built,
Are you sure what side you're on?
Better not look him too closely in the eye,
Are you sure what side of the glass you are on?
See the safety of the life you have built,
Everything where it belongs
Feel the hollowness inside of your heart,
And it's all...right where it belongs

What if everything around you,
Isn't quite as it seems?
What if all the world you think you know,
Is an elaborate dream?
And if you look at your reflection,
Is it all you want it to be?
What if you could look right through the cracks,
Would you find yourself...find yourself afraid to see?

What if all the world's inside of your head?
Just creations of your own
Your devils and your gods all the living and the dead
And you're really all alone
You can live in this illusion,
You can choose to believe.
You keep looking but you can't find the woods,
While you're hiding in the trees

What if everything around you,
Isn't quite as it seems?
What if all the world you used to know,
Is an elaborate dream?
And if you look at your reflection,
Is it all you want it to be?
What if you could look right through the cracks,
Would you find yourself...find yourself afraid to see?

(Nine Inch Nails)

Drifted

2006-09-19T02:40:00.000+02:00

(pastel en oliepastel op papier - 24,7x37cm)

V.L.

Unfinished sympathy

2006-09-09T23:39:00.000+02:00

A: "Heb je hem niet zien zitten daarstraks?"

B: "Jawel, maar kreeg géén woord over mijn lippen..."

A: "Doet het nog pijn?"

B: "Ja, het doet pijn en wie weet zal hij misschien mijn leven lang een wonde blijven...geen idee eigenlijk..."

A: " Vergeet hem toch gewoon..."

B; " Neem het mij niet kwalijk, maar je weet zelf wel best dat ik niks ben met die uitspraak...dat weet ik ook wel. En als ik kon, zou ik het doen. Ben in ieder geval al bezig om niet te veel aan hem te denken. Dat is al iets...maar het ligt ingewikkelder dan dat ..."

A: "En dat is ...?"

B: "...dat onze geesten sterk verbonden zijn met elkaar...we voelen elkaar heel sterk op afstand en bij mij is dat nu eenmaal iets sterker dan bij hem. Daarom dat ik me altijd alles zo hard aantrok in de tijd. Hij is de eerste persoon in mijn leven bij wie het soms net is alsof ik in zijn lichaam zit en door zijn ogen kijk. Heb al vaker gehad met mensen, dat we elkaars gedachten konden dragen op afstand maar nooit op de manier zoals bij hem. Creepy, en het probleem is dat ik er niet om vraag, ik hoef enkel mij gedachten op hem te richten en ik sta precies naast hem. En dat is, geloof me, heel vermoeiend, want op die manier geraakt al mijn energie opgeslorpt... ."

A: "Je hebt dat inderdaad heel vaak met mensen maar ik wist niet dat het zo erg kon zijn..."

B: "Je kan het vergelijken met een obsessie maar een obsessie waar ik niet om vraag ... in tegendeel, wil mij zo ver mogelijk distanciëren. Maar soms gebeurt het zelfs terwijl ik op een normale manier met mensen communiceer, ik opeens binnen in hun zit en dat ik niet los, blijf steken. En vermits wij ons allen gewaar zijn van bepaalde dingen die we niet kunnen benoemen, beginnen die mensen zich oncomfortabel te voelen, maar weten niet waarom. Ik probeer dat dan tegen te houden en te verbergen maar dat lukt niet altijd, zeker niet bij mensen die zich daar ook bewust van zijn, en dat zijn er niet veel, maar die beginnen zich dan uit hun eigen te distanciëren. Ik heb die afstand nemen nodig om daarvan af te geraken en het gaat meestal snel over...maar bij hem...Fuck!"

A: "Dat is gewoon pure telepathie waar je het eigenlijk over hebt ... ?"

B: "Noem het wat je wilt...prettig is het niet altijd...soms voel ik verschillende mensen tegelijkertijd aan me denken en weet ik precies van wie de gedachten allemaal komen. Het treffendste voorbeeld was eens, en daar maakte hij ook een deel van uit... Ik heb hem via een vriend leren kennen en via die vriend heb ik ook een vriendin leren kennen, waarmee ik ook geestelijk vrij close was. Maar er liep van alles mis tussen die vriend en die vriendin, en in diezelfde tijd begon ik een affaire te hebben met hem. Ik heb ze allemaal afzonderlijk aangesproken over een bepaalde nacht en wat de gedachten zoal waren. Bleek dat we alle vier die nacht wakkergelegen hebben en aan elkaar dachten. De gedachten klopten in ieder geval... . En ja, soms geraak ik overladen met al die input en moet ik het op een of andere manier kwijt. Creativiteit, fysieke beweging en een vorm van yoga die ik voor mezelf heb bedacht, is een goede afleiding.

Ik heb ondertussen al wel geleerd, om wanneer ik eigenlijk geen tijd heb of niet fit genoeg ben, wanneer mijn gedachten op iemand vallen, onmiddelijk te stoppen met te denken aan die persoon omdat ik weet dat die persoon aan mij zal beginnen denken en eventueel zelfs voelen dat ik aan hem of haar denk. En zelfs bij hem beginnen die gedachten tegenhouden al aardig te lukken, maar is met momenten nog moeilijk.

A: "Pfft, ik zou niet in uw plaats willen zijn ... ."

B: "Maar het heeft ook zijn positieve kanten hoor ..."

A: " En die zijn?"

B: "Wel, wat ook blijkt te werken en, goh moest ik nu een kwaadaardig iemand zijn...mensen zouden afzien met mij...maar het blijkt dat ik op afstand bepaalde situaties een bepaalde richting kan doen uitgaan ..."

A: "Dat moet je me eens uitleggen hoe je dat doet!"

B: "Wel ik concenteer mij op iemand of op een situatie en dingen blijken later die richting uit te gaan..."

A: "En hoe doe je dat dan, gewoon concentreren of wat?"

B: "Concenteren ja, maar er komt van alles erbij geloof ik. Laat ik het beschrijven als radiogolven of iets dergelijks maar wat vooral een rol speelt denk ik, is dat zich kunnen plaatsen in iemand of iets en daarvoor moet je dat iets of iemand kennen. Dus, het gaat niet als je geen contact hebt. Je hoeft die persoon zelfs niet door en door te kennen, ik heb al meegemaakt dat het kan met mensen via het internet, zelfs degene die je nog nooit gezien hebt. Het gaat ook bijvoorbeeld via bepaalde mensen die in contact zijn met de persoon in kwestie. Maar wat ik me bijvoorbeeld afvraag, zou het ook niet ergens kunnen, dat doordat je je van iets gewaar bent of aan iets specifieks denkt vooraleer je iemand ziet of tegenkomt, dat wanneer je die persoon ziet, dingen gaan lopen zoals je ervoor hebt gedacht of gezien, omdat het in jou aanwezig is en jij via lichaamstaal bepaalde dingen op die persoon overbrengt, en dat die persoon eigenlijk gewoon op een juiste manier, logisch met andere woorden, reageert op jouw lichaamstaal?"

A: "Tsjonge, gij denkt weeral veel na hé ?"

B: "Ja, sorry, kan er niks aan doen. Ik weet het eigenlijk niet, mensen zeggen dat vaak, maar is dat wel zo?"

A: "Believe me..."

B: " Ben in ieder geval enorm gefascineerd door het menselijk brein en met de jaren is mijn interesse enkel maar toegenomen omdat zóveel afhangt van de manier waarop iemands brein in elkaar steekt... . En ja, daar ga ik dan weer..., ik besef het zelf wel. Soms ... . (lacht) Laten we er maar mee ophouden, en over koetjes en kalfjes beginnen en het schone weer (lacht)."

Ghost

2006-09-07T14:20:00.000+02:00

V.L.

Lang haar...

2006-09-06T23:45:00.000+02:00

Waar ik dus over wou schrijven gisteren, is over haar. Menselijk haar, ja. Met de 'Cranes' op de achtergrond, een vroegere liefde, zal het schrijven wel wat vlotter verlopen dan gisteren. Hmm, zal nog wel een nummertje ervan op mijn blog zetten.

Over dat haar... . Heb onlangs een documentaire gezien op 'Canvas' en er is, geloof ik, geen enkel detail aan me ontsnapt omdat ik het zo...unbelievable (sorry, voor mij klinkt dit sterker dan 'ongelooflijk') vond. Of, het fascineerde me althans. Hier in het Westen is de rage al ferm beginnen uitbreken...haarverlenging, aan 15 euro per haarlok. En je moet toch even rekenen dat voor een coup lang haar, het je gemakkelijk tussen de 1000 en de 1500 euro kost. Ik was in het begin vooral geïntereseerd omdat ik er altijd al van gedroomd heb lang haar te hebben. Zelfs als kind kwam mijn haar nooit verder dan op schouderlengte. Oorzaak? Krullen! Van het moment dat mijn haar wat te lang begint te worden, eens voorbij de schouderlengte, gaat het eigenlijk dood. Heb heel broos haar. I.i.g, er worden synthetische haarlokken gebruikt voor haarverlenging maar ook écht menselijk haar. En toen begon ik al wat argwanend te worden... . Waar komt dat menselijk haar vandaan? Moest toen wel even terug aan de lugubere gedachte denken dat nazi's in de tijd met menselijk haar hun matrassen vulden... . Afin, menselijk misbruik weder alom... .

Een of andere man heeft het gat in de markt gevonden. Waar haalt hij het haar vandaan? Indië. Goh, al die haarlokken die ik op de grond zag vallen, prachtige haarlokken.... . Nu, Indiërs hebben zo de gewoonte om offers te brengen aan hun goden in de daarvoor bestemde tempels. Ze brengen een offer om hun wensen in vervulling te laten gaan of ze doen een offer als bedanking voor de vervulling van hun wens. Vermits de meesten niet over de nodige materiële middelen beschikken, staan ze hun kostbaarste bezit af, hun haar! Awel, die man heeft ervoor gezorgd dat al het haar wordt bijgehouden, even over een onderhandeling gesproken....degene die instaan voor hun tempel worden er rijk van. De bevolking zelf? Nougat bollen! 15 roepies krijgen ze. En dan weten ze nog niet wat er met hun haar werkelijk gebeurt. En de tempelhouders komen af met het excuus dat ze niet in staat zijn al dat haar bij te houden.

Afin, enkel de vrouwelijke lange lokken worden bijgehouden.... . Waarom Indië? Omdat het het enige land is waar de kwaliteit van het haar overeenkomt met de kwaliteit in het Westen. Daarna wordt het haar, tonnen per jaar, naar het Westen getransporteerd en daar krijgen ze verscheidene kleuringen met een pigmentinjectie, 'natuurlijk', met andere woorden en de kleur gaat niet af. Het probleem zit hem wel in de blonde versie. Blijkbaar is de natuurlijke donkere kleurstof van bepaalde haartjes te dominant om gekleurd te worden. Dus, wat gebeurt er? (en uiteraad om te besparen) Het haar gaat terug naar Indië, waar vrouwen een hele dag met niks anders bezig zijn dan de donkere haartjes in die blonde lokken ertussenuit te halen. Wat drie tot vier maal toe wordt gecontroleerd door verscheidene mensen. Géén enkel haartje mag donker zijn. Te bedenken dat het gemiddeld maandelijks loon in Indië 30 euro bedraagt... .

Daarna gaat het haar terug naar het Westen en wordt het haar verspreid. Ik vind de gedachte van andermans haar te dragen zeer mooi, weet niet waarom, maar je draagt een stukje van iemand en je koestert het. Allé, ik zou het toch doen, dat koesteren. Maar de Westerse vrouwen hebben er totaal geen benul van waar het haar vandaan komt. Spijtig, de manier waarop het verworven wordt..., je reinste bedrog. De Indische vrouwen zouden eens moeten weten wat er met hun haar gebeurt, geen God, neen, een mens, waar het naartoe gaat. En de final clue had ik tenslotte heel goed begrepen. DE VROUWEN IN INDIË DOEN, DOOR HUN HAAR AF TE DOEN, TEGLIJKERTIJD SYMBOLISCH AFSTAND VAN HUN EGO, TERWIJL DE WESTERSE VROUW MET HÚN HAAR DAARMEE HAAR EGO VOEDT. Ach ja, en daarmee werd voor mij voor de zoveelste keer het absurdisme bevestigd... en hoeft dat lang haar voor mij niet meer.

Lethargische slaap

2006-09-05T00:01:00.000+02:00

V.L.

Ok, we gaan hier eens wakker worden hé. Verca is al heel lang oncreatief geweest. Pfft, je begint het toch te voelen op den duur, hoog tijd om mijn creativiteit de vrije loop te laten. Afgelopen met dat gestudeer, 1ste en 2de zit zijn voorbij. Resultaten heb ik nog niet, maar ze zullen i.i.g wisselend zijn.

(Wat zie ik hier eigenlijk? Heb geen keuze meer tussen verschillende letterstijlen, allé dat knopje staat hier niet meer in het balkje. Wat moet dat nu weer voorstellen? Kan zelfs mijn tekst niet meer uitlijnen Afin, maakt niet uit, ben blij dat ik eindelijk terug heel veel zin krijg om te schrijven, was een beetje aan het doodbloeien...figuurlijk uiteraard.)

Heb nu zalige muziek opstaan van 'Jazzanova', heerlijk afwisselend: lounge, techno en nog van alles uit verschillende albums. Spijtig dat ik de muziek niet op mijn blog kan smijten, héél spijtig.

(Ah ja, en nu snap ik waar dat balkje zat, was aan het schrijven in het Html gedeelte, goed zenne...het is duidelijk dat het al lang geleden is, haha.)

Wat er de laatste tijd allemaal voorgevallen is? Te veel om dat hier allemaal te gaan beginnen neerpennen in ene keer. Er gaan er zijn die dan weer gaan beginnen zuchten omdat mijn tekst te lang is. Maar dan nog, uiteindelijk schrijf ik toch waar ik zin in heb. Dus zal wel zien wat er in mij opkomt...ah ja, buiten... (en het wordt hier al langer dan voorzien) dat ik fantastisch ben uitgeweest in 'Petrol ' deze zaterdag...., wou 'Sven van Hees' nog eens zien en horen. Hij begon pas echter tegen vijf uur, heb de zaak dan maar mee gesloten.... Naar het schijnt was het er binnen heel slecht, tot ík natuurlijk binnenkwam... Na een zalig fietstochtje naar daar, vroeg ik meteen aan een passenger, die buiten aan het uitblazen was, hoe het er binnen was en hij zei dat de sfeer net beter aan het worden was en dat was dan ook ineens meteen het begin van een paar zoete babbeluren, haha. (in grammatica heten dergelijke zinnen, met veel bijzinnen, 'nesting') We gingen samen al babbelend naar binnen alsof we al lang vrienden waren, strange.

Heb al verschillende mensen horen klagen dat het er niet goed is, maar eigenaardig genoeg dat wanneer ik kom, het er net wel goed is. Laten we stellen dat ik dan maar uitgaansgeluk heb (zou 'uitgaansgeluk' geen mooi neologisme kunnen worden?) ;-). Kwam er om 02.30h op mijn eentje aan en ben er verder dan ook geen bekenden tegengekomen. Dat is dan ook weer iets nieuw voor mij want alleen durf ik niet gemakkelijk ergens naartoe te gaan. Als ik in gezelschap ben en aan het dansen ben, dán al weten sommige gasten niet waar ze met hun ogen en zinnen moeten blijven. Dus hoe moet dat dan wel zijn als je alleen bent? Maar ik dacht zo, "ik kan mijn plan wel trekken" en buiten een paar complimenten over mijn danstechniek en gezellige babbels werd ik niet lastig gevallen, dus fijn zo! Zal wel iets uitgestraald hebben van, "blijf maar op een veilige afstand, anders riskeer je iets". Ja, sorry dat ik alweer wat stoefferig overkom, heb een beetje behoefte om mijn ego te strelen, geloof ik.

Die eerste gast ging op een bepaald moment naar huis, hij was bekaf (we hebben nog wel eerst zeker 40 min buiten staan babbelen vooraleer hij zijn fiets had gepakt en op een bepaald moment kreeg ik het dan ook koud) en ik ben gewoon blijven doordansen. Toen 'Sven van Hees' bezig was, kwam er een andere gast naar mij die vuur moest hebben. En ik zat dan weer zonder sigaretten... We hebben elkaar dus al dansend, tot het einde goed aangevuld, haha. En soms heb je dan weer van die gasten die mij niet durven aanspreken of gewoon niet weten wat ze moeten zeggen en dan komt er iets slungeligs of abstract uit zoals, "Ik heb al een hele tijd zin om aan je riem te trekken." Waarop ik antwoordde: "Waarom? Zakt mij broek af of zo?" Die kon niet meer bijkomen van het lachen. Afin, zolang het niet over mijn grenzen gaat, kan ik er best mee lachen. Heb genoten van al die aandacht. Eigenlijk onverwachts. Trouwens als je ergens naartoe gaat zonder verwachtingen, des te verrassender de dingen zijn die op je afkomen. En ja, de slaap die opeens op mij afkomt nu, is ook wel verrassend. Dus, waar ik oorspronkelijk over wou schrijven, zal dan wel voor een volgende keer zijn.

2006-08-17T10:37:00.000+02:00

groove armada at the river

With love from Praha...

2006-08-04T17:56:00.000+02:00

Héhé, de eerste keer dat ik vanuit buitenland iets op mijn blog zet. Kwestie van de tijd wat te vullen... Op een maand tijd is er zoveel gebeurd dat mijn leven drastisch kan veranderen. Afin, heb zelfs niet de tijd gehad om het te verwoorden. Aangaande mijn examens, moet er een aantal opnieuw doen, dat zag ik al aankomen...maar ga het toch proberen...at least...als ik niet iets anders in de plaats ga doen, zal er nog wel over schrijven. Zit nu momenteel in Praag en heb me hier al goed geamuseerd, heel toffe mensen leren kennen, eigenlijk allemaal mannen...sé, maakt niet uit. Mijn oogappel op dit moment; een knappe Viking uit Oslo die hier medecijnen studeert om later psychiater te worden. En samen met zijn Britse vriend, die een onbetaalbaar en uniek uitzicht heeft op de burcht en zo, hier in Praag, hebben we al dolle avonturen beleefd maar tevens geweldige katers. Tja, dat komt er van als je met zo`n mannen op stap gaat...afin, heb me al kostelijk vermaakt. Zowel met de Tsjechische, alsook met de Britse humor. En via een Tsjechische vriend hier, waar ik nu momenteel verblijf, heb ik een Canadees leren kennen, al in de zestig maar jong van ziel en die al op verschillende plaatsen in de wereld heeft gewoond. Hier het langst... Vanavond naar `Bar Tulip` een optreden gaan zien, zal maar opletten...mijn maag is nog wat gevoelig van de vorige keer.
Bon, hier eindigt mijn kort relaas...

Het venster

2006-07-06T00:47:00.000+02:00

Ze had net de gordijnen dichtgetrokken, dat deed ze altijd voor het slapengaan, of het begon te stortregenen. Ze besloot dan maar om ze terug open te trekken. Ze hield van hevige regenbuien na een langdurige hitte en van het geplens van de regendruppels tegen alles wat ze konden raken. Ze deed haar vensters wagenwijd open en leunde voorover. Ze wou de geur van de aarde, die door de regen vrijkwam, diep inademen en kreeg tot haar verrassing een frisse verstuiving in haar gezicht. 'Eindelijk', dacht ze. 'Eindelijk regent het'! Op dat moment keek ze naar de overkant en zag een naakte man voor zijn open venster staan, net zoals zij. Zijn contouren kwamen mooi tot zijn recht met het warm oranjegeel licht achter hem. Ze dierf echter niet langer te blijven kijken en deed alsof ze naar de lucht keek, om uiteindelijk langzaam terug naar binnen te glippen. Een paar minuten later ging ze terug aan haar venster staan. De man stond er niet meer, of althans ze zag hem niet, want het licht was uit. Ze was terug alleen, de regen...en...zij.

V.L.

Vakantie

2006-07-04T23:56:00.000+02:00

Zeg dat wel...psssst....aaaagh....tijd vliegt, doet me denken aan toen , zit hier alweer met mijn voeten in een teil koud water, kan zalig doen. Gisternacht was een verschrikkelijke nacht, gedachten bleven maar zoemen door mijn hoofd en uiteindelijk, na even in slaap gedommeld te zijn terug wakker geschoten met een vreselijke nachtmerrie om 3h 's morgens. Jesus, wat was me dat verschieten....

'Was in de woonkamer, in de vroegere woning van mijn Tsjechische grootouders (de ouders van mijn vader) aan het slapen maar was onrustig en ging een sigaret aan het venster roken. Mijn zoontje lag ergens verderop te slapen. Had het al moeilijk om een sigaret te roken omdat ik in zijn bijzijn dat vermijd, maar kon het gewoon niet van de zenuwen uithouden. Plots hoorde ik ook een gerammel achter de woonkamerdeur, ben dan ook nog eens onder de eettafel gaan zitten. Was bang... . Na een poosje werd het gerammel erger en ben dan uiteindelijk vastberaden naar de deur gestapt. Het was overal donker. Enkel een zachte, zilvergrijze lichtschijnsel was waarneembaar in de woonkamer. Ik smeet die deur open en wat zag ik? Ik zag in de duisternis een groot gestalte, zag mijn laatste ex (dus de tweede na de relatie met de papa van mijn zoontje, de regelmatige lezers zullen wel weten wie ik bedoel...). Toen keek ik lichtjes naar links en daar zag ik mijn grootmoeder (lichtjes lijkend op mij) aan een strop bengelen, wild en in paniek bewegend en naar lucht happend.

Achter haar stond mijn grote (schilders)ladder, toen begreep ik waar dat gerammel vandaan kwam. Ik geraakte enkele seconden geparalyseerd, kon totaal niet bewegen. Toen zag ik ook het duister gezicht van mijn ex in het gezicht van mijn grootvader veranderen.

Er stond een reling naast mij (weet ook niet hoe die daar kwam) en daar stond een Belgisch biergals op. (Vond het raar want de reling was rond). Zag mijn grootmoeder ernaar hengelen. Ik ontwaakte opeens terug uit mijn lethargische toestand en reikte haar die aan. Maar terwijl ik haar dat glas aanreikte, besefte ik eigenlijk dat ze daar totaal niks mee kon doen. Ik sloeg het kapot over de reling en op het moment dat ik haar die wou aanreiken, was zelfs niet zeker of het glas wel kapot was, en me vervolgens wou haasten om de ladder te pakken, weigerde ik verder te dromen en werd wakker.

Pffft, talloze emoties zijn door me heengegaan na het ontwaken. Alweer...de pijn van mijn afscheuring op mijn tien jaar met mijn familie in Tsjechië en de pijn van de afscheuring met mijn ex. Hij zegt zelfs geen goeiendag meer of doet alsof hij mij niet ziet....want na mijn jarenlange wegcijfering en opoffering ben ik uiteindelijk de slechte. Uiteraard, wat ben je dan nog waard als mens? Qua pijn staan die twee feiten nogal dicht naast elkaar. Maar zijn niet vergelijkbaar...aan mijn familie was ik positief verknocht geraakt, zoals het in een solide familie eraan toegaat, aan mijn ex ben ik op een negatieve manier verknocht geraakt, door zijn machtsspelletjes, manipulatie, mij met een schuldgevoel opzadelen ect.. En daarbovenop heb ik mijn grootvader niet meer gezien voor hij stierf en hebben we iets belangrijks niet meer kunnen uitpraten. In de droom keek hij me net zo minachtend grijnzend aan als mijn ex dat kon.'

Ik huiver nu nog steeds van die droom...als er iemand een droomencyclopedie in de buurt heeft, laat me dan weten wat een gehangene, die mij om hulp vraagt, kan betekenen in een droom... . Wie weet...zag ik mezelf, verstikkend in het verleden... .Ik ga morgen iig naar mijn grootmoeder bellen. Wie weet was het een voorspellende droom en is mijn grootvader van plan haar te komen halen of heeft hij ze al vannacht gehaald, zoals in een horrorfilm, weten jullie wel... .(de laatste zin met een korrel zout nemen)

Na de jarenlange nachtmerries over mijn familie...tot ik de waarheid over mijn grootvader ben te weten gekomen...bleken mijn dromen uiteindelijk een omzetting te zijn van een diep empathisch vermogen...net zoals al mijn dromen over mijn ex...

De ster

2006-07-03T23:23:00.000+02:00

A: "Zie je die ster daar?"
B: "Dewelke bedoel je?"
A: "Dat kleintje daar in het midden van die ronde boog, en ze schittert heel hard..."
B: "Wacht even...ah ja...ik zie ze...ja...wat is daarmee?"
A: "Niks speciaals...ze valt me gewoon op..."
B: "Een beetje zoals jij dan..."
A: "Hoe bedoel je?"
B: "Wel...niks speciaals...maar, je valt me gewoon op..."
A: "...Jij valt me anders ook wel op..."
B: "Hmmm, leuk...we vallen elkaar dus op..."
A: "Hm, inderdaad...twee schitterende sterren die op elkaar vallen in het gras..."

V.L.

Korenblond

2006-06-18T01:59:00.000+02:00

Ze streek door zijn haren ... ze waren korenblond. Hij glimlachte en keek haar betoverend aan. De intensiteit in elkaars blikken vertelde dat ze uit hetzelfde hout waren gesneden ... doch ... enkel die luttele seconden werden vereeuwigd ... vervolg kende geen gevolg en de seconden daarna zochten hun weg naar de vergetelheid... .

Even uitblazen...

2006-06-14T22:05:00.000+02:00

Mijn hoofd is zo'n beetje aan het tollen, heb al drie nachten achter elkaar, telkens maar drie uur geslapen...Mja, examens hé. Mijn medestudenten hebben deze vrijdag al gedaan, dan is het examen recht. En zou nu eigenlijk terug aan het blokken moeten zijn, maar jullie begrijpen wel, begint een beetje wat veel te worden. Ik zal na vrijdag in ieder geval nog vier examens moeten inhalen. Ben dolgelukkig, want ze zijn verspreid, mag zelfs voor sommige examens kiezen wanneer ik ze juist wil inhalen. Beter kan je niet hebben! Ik dacht zo, toen ik ziek werd, 'misschien moet het zo zijn en zal ik betere examens afleggen dan anders omdat ik dan wat meer voorbereidingstijd heb.' Toen ik ziek was, was ik wel heel ziek, kon niks studeren.

Gisteren Engelse taalvaardigheid gehad, was eigenlijk een makkie maar doordat ik mijn zoontje heb gedurende drie weken, dit is al de tweede week, omdat mij ex per se in mijn blok-en examenperiode op verlof moest gaan, heb ik me niet deftig kunnen voorbereiden. Kon in het weekend pas maar na elf uur 's avonds studeren. Echt spijtig, want had ik een heel weekend gehad dan had ik misschien 70% gehaald. We moeten trouwens 65% halen om een tien te hebben, de zeikerd! Wel een goeie prof. maar Brits arrogant! Moet ook per se zelf zo zijn regeltjes maken. En als je bijv. niet op het deel grammatica slaagt...moet ik ook nog doen. Help! Dat hadden de anderen niet, deels mondeling, deels schriftellijk. Hij moet weer speciaal doen...Mja, hij zal misschien te lui zijn om extra verbeteringswerk te verrichten, oftewel, weet het niet, maar heb een complex met die man, 'raggen' (van 'to rag' ;-)). Alles slaagt toe als ik hem moet aanspreken en blijkt mijn Engels plots niet meer te vlotten terwijl ik qua uitspraak en vlotheid al ferm gevorderd ben. Afin, zal het hem zeggen voor we aan dat mondeling gedeelte beginnen.

Hij staart me wel vaak aan in de klas en zelfs in de aula, al zit ik altijd opzij, als hij uitleg geeft (komt het misschien door mijn 'Brits haar' (Khnopff en zijn Engelse nicht) of zo?. Naar het schijnt heb ik iets Engels in mij. Maar wanneer ik dan tegenover hem sta of tegen hem spreek, kijkt hij me aan alsof ik een of ander idioot ben, daarom dat ik nooit eens heel vriendelijk of normaal kan doen tegen hem, het wringt. Mja, heeft hij niet met velen... . Tussen mij en hem voelt het soms aan als tussen een kat en een hond.

Dus als je, was weer aan het afleiden, bijv. niet voor grammatica slaagt, wel voor taalvaardigheid en in totaal toch geslaagd bent, moet je beide onderdelen opnieuw doen. Nogmaals, zeikerd! Alweer een eigengemaakte regeltje. Soit, ben een krak in de Engelse grammatica, vooral praktijk dan. Terminologie is wat anders. Hij zal in ieder geval niet kunnen zeggen dat ik het niet kan, behalve als hij het me heel moeilijk gaat maken natuurlijk.

Vandaag examen Nederlandse taalvaardigheid gehad en moet zeggen, voelde me zeer enthousiast erna. Hopelijk terecht! Een fantastische prof., is ook iemand die me vaak viseert tijdens zijn lessen maar dat is dan ook omdat ik een van de weinigen ben die interactief bezig is tijdens de lessen, de meesten houden braafjes hun mond. Afin, we hebben (ik en hij) al heel vaak de klas plat van het lachen gekregen. Doet deugd zoiets! Hij leeft er helemaal van op, zalig om die bezig te zien en te horen. En ik leef daar natuurlijk ook van op. Hij is een gezellig dikkerdje, rond vijftig jaar geloof ik en als we in de aula van hem les krijgen, gaat hij soms op een bijzettafeltje zitten en begint dan gezellig met zijn beentjes te wiegelen. We waren maar met drie in het lokaal voor het inhaalexamen. Was 5min. te laat zelfs en terwijl ik mijn naam begon in te vullen begon hij gezellig tegen me te klappen, alsof er helemaal geen examen was, grappig toch. Ik hoorde de anderen wel geërgerd zuchten en verbaasd opkijken. Maar de afleiding stoorde niet echt, de informatie bleef, terwijl normaalgezien de minste afleiding mij van mijn sus brengt tijdens een examen.Hij zei dat hij een week moest nadenken over wie 'die met haar krulletjes' was.

Mja, hij heeft het op een bepaald moment opgegeven om de namen van zijn studenten te onthouden en dan zegt hij bijv., als hij mensen aanspreekt om te antwoorden op een vraag van hem: 'die met haar roos truitje in het midden' of 'die daar, naast die met zijn blauwe coltrui' en mij noemde hij altijd, 'die met haar krulletjes of de krullenbol daar'. Ik moest namelijk contact opnemen met mijn proffen om een datum voor het inhaalexamen af te spreken en toen gebruikte ik als inleidende zin : "Spijtig genoeg is 'die met haar krulletjes' vorige week ziek beginnen worden. Diagnose: zware bronchitis... ." Zijn frank was in ieder geval gevallen na een week erover nagedacht te hebben. Hij kende mijn naam niet, daarmee. Ik kreeg zelfs nog extra tijd omdat ik te laat was... .

En na mijn examen hebben we nog een uur staan kletsen over van alles en nog wat, over mijn zoontje die autistisch (en ADHD) is bijv; , de grote zoon (22j) van zijn zus is ook autistisch maar je merkt het amper aan hem. En over het feit dat zijn zuster orthopedagogie is gaan studeren op een bepaald moment, specialisatie autisme, enz. Het was een tof gesprek. Hij vond vooral mijn slotzin in de mail, die ik vorig week naar hem gestuurd heb, fantastisch: "Voor de rest hoop ik dat er niet te veel grammaticale fouten zitten in deze tekst, dat het lot me wat goedgezind is en dat ik ondanks de flaters die ik begaan heb dit jaar (ergens ook niet mijn fout, maar de omstandigheden) slaag! Zal mijn beste beentje voorzetten en al moet ik de helft van de examens misschien opnieuw doen, Verca geeft zomaar niet op." 'Keep the spirit', antwoordde hij dan.

En neen, ben geen strever of mouwtjesveger, heb over het algemeen altijd, op sommigen na, maar die zijn dan tegen iedereen koel, altijd goede contacten gehad met leerkrachten of proffen en ik denk dat dat komt omdat ik geen onderscheid maak tussen functies maar iedereen probeer te benaderen als mens. En inderdaad, dat is net wat ze zo leuk vinden, dat zijn die barrières van een positie, die soms in de weg staan, en dat is dat die dan wegvallen. Ik geloof dat ze in Nederland ook wat opener zijn...en in Zweden, zo ben ik te weten gekomen van een Zweeds meisje, spreken ze de proffen zelfs aan met hun voornaam. Was trouwens gebuisd voor Nederlandse grammatica in januari (niet goed voorbereid). Zo'n mensen zijn in ieder geval een grote motivatie en een plezier om daar les van te krijgen. En nogmaals blijkt, wat je geeft, krijg je. En nu die van Engels eens aanpakken ;-) Ik zal hem dus gewoon zeggen welk probleem ik heb met hem en hopelijk breekt het ijs dan.

Mannelijke potentie

2006-06-06T01:11:00.000+02:00

Ja, ben nog lang niet aan slapen toe, ik ga de laatste zweetdruppels in die economie steken. Met ziek te zijn ging het wat moeizaam maar heb precies terug energie gekregen, zal wel de adrenaline zijn van het doorzetten die ervoor zorgt dat ik zo wakker ben. Al weet ik niet of het iets gaat opbrengen. Ik vind het zo jammer, ben een krak in economie, heb een goede zicht op hoe de economie draait in het Westen en het voormalig Oosten maar moet allerlei details en filosofieën vanbuiten leren. Zou liever een geprek willen hebben met mijn docent economie rond al die verschillende economische systemen ipv een examen. Tja. Afin, soit, ga geen nul vragen, omdat ik vond dat ik niet goed voorbereid was, ga het gewoon proberen...

Moet effe iets kwijt, is toch frappant...De laatste tijd als ik mijn kop ergens laat zien, duurt het niet lang of er fladdert al een man rond mij, of ik nu in gezelschap ben of niet. Als ik ergens ga dansen, moet ik de mannen gewoonweg van mij wegslaan en ik overdijf echt niet. Ok, kan goed dansen maar het is toch niet omdat ik goed kan dansen dat dat wilt zeggen dat ik om sex vraag? Ik weet het niet hoor maar het valt me op dat er veel sexgeile mannen rondlopen die al lang niet aan hun trekken zijn gekomen. Maar waarom kiezen ze mij eruit? Ook al geef ik blijk dat ik geen interesse heb? Tsss, snap er niks van...En als klap op de vuurpijl kreeg ik daarnet van mijn ex een smske dat als ik het nog zie zitten om een escorte fantasie met hem te doen, dat hij er klaar voor is. Seg, wat hebben die allemaal?

Ok, ik ben open maar dan ook niet weer zo open.....Het is net of ze allemaal de spaanse vlieg slikken. Afin, het is niet altijd alleen die sex, het aantal aanbidders neemt in ieder geval toe de laatste tijd, haha. Strelend voor mij ego uiteraard. Tss, nooit gedacht dat een beslissing nemen zo'n verstrekkende gevolgen zou hebben, het is net of ze het ruiken. Mja, het zullen mij feromonen van het single zijn dat ze ruiken waarschijnlijk...

En ik wist niet dat bladluizen zich in paniek van de bladeren doen vallen door hun eigen alarmferomoon. Dat wil ik toch eens met mijn eigen ogen zien, moet spectaculair zijn.

2006-05-30T01:16:00.000+02:00

(Barcelona, het futuristisch gedeelte aan de Sagrada Familia, 2002, toen nog volledig in aanmaak. Zou nog eens moeten teruggaan om te zien hoever ze nu staan met hun talrijke zonnen ;-))

V.L.

Apotheose

2006-05-29T22:38:00.000+02:00

In de betekenis: verheffing van een sterveling tot de rang van een god, opneming onder de goden.

Als ik geen zelfmoord pleeg, dan doet iemand anders het. Verdomme nog aan toe! Daarnet van een vriend vernomen (hij heeft het vandaag moeten vernemen) dat een vroegere vriendin van hem, toen hij een adolescent was, zelfmoord heeft gepleegd. 35j. en moeder van twee kinderen, heeft zichzelf opgehangen. Ik weet het niet hoor, maar de druk in deze maatschappij, is me dunkt, veel te zwaar. Daar moet dan maar eens een einde aan komen! Wat een mentaliteit soms! Om zo iemand recht in het graf te doen lopen.

Sommige mensen, vooral gevoelige mensen, hebben het daar heel moeilijk mee. This world must be going crazy, of vergis ik mij? Mensen weten echt niet meer hoe ze nog op een normale manier met elkaar om moeten gaan. Triest, triest... Moet de laatste tijd ook veel terugdenken aan Tim, een zielsverwant, die 1,5j geleden zelfmoord heeft gepleegd. Hij was bijna zo oud als ik nu. En ja, het dringt de laatste tijd weer heel diep door wat er in de tijd in hem omging. Ik moest zelf tot zo'n moment geraken om het te beseffen. Ik vind het heel spijtig dat juist net degenen gaan waar de maatschappij het meeste behoefte aan heeft. En ja...het doet pijn en het is een immens verdriet.

Die vriend weigert nu op dit moment elk contact en is momenteel bezig met zijn verdriet te verwerken (en vind het heel vervelend want wil hem ondersteunen en helpen waar ik kan, maar mag niet. Misschien voelt hij zich daar nu eenmaal comfortabeler bij en dan moet ik dat maar respecteren. Dus dan laat ik hem voorlopig, even) en naast hem zovelen anderen. Shit zeg.

Hoeveel pijn kan een mens eigenlijk aan?

Het monster

2006-05-29T17:29:00.000+02:00

Kan het niet meer aanzien, kan het niet meer aanzien....hoe deze maatschappij draait, op wat ze draait... .Zie elke dag gedrochten rond mij die allesverslindend zijn om maar de leegte in zich op te vullen. Gedrochten die verlangen naar menselijke warmte maar ze niet krijgen omdat ze op het oppervlakkige afgaan en vermits ze dat doen, hoe kunnen dan die oppervlakkige mensen waar ze mee omgaan diepzinnig zijn? Ze bezatten zich, om dan achteraf thuis alleen te belanden en met een immens leegte te gaan slapen. Of ze belanden met een oppervlakkig iemand in bed en de dag daarop is hun leegte nog erger. Ze proberen de schijn op te houden door er verzorgd uit te zien, door financieel er goed voor te staan, door (geforceerd) te blijven lachen, maar oh, als je ze met één vinger aanraakt, vallen ze in duizenden splinters uiteen.

Afin, ik probeer mezelf te blijven. Maar het begint moeilijker en moeilijker te worden want ben pas sinds vorig jaar met hogere studies begonnen, terwijl bepaalde lagen van de bevolking al een carrière hebben opgebouwd. Maar die hebben dan weer geen kinderen of zijn ermee bezig. Ja, als ik rond mij kijk, zijn mijn vrienden goed bezig met te kweken. Ik heb net het omgekeerde gedaan, eerst een gezinsleven proberen op te bouwen, had toen ook al wel een job, vandaar. (Spijtig genoeg mislukte de relatie, want we leven in tijden van extended adolescence en mijn ex was een extended adolescent.) Ook omdat ik van het idee was dat ik met mezelf niet veel kon bereiken in dit leven. Dus eerst bezig geweest met het gezinsleven en een zoontje gekregen. Nadat de laatste relaties ook een flopper waren, want ze waren allemaal het product van extended adolescence, één in het bijzonder zelfs, een extended 'puber', heb ik beseft dat ik voor mezelf moet gaan en het zal misschien een eenzame tocht worden maar dat interessert me dan geen zak meer. Als mensen wiegeren volwassen te worden, awel, be it. Ik heb steeds mijn pad gevolgd. Kreeg dan gisteren weer commentaar te verwerken: wat ik tot nu toe heb bereikt? Ok, ik heb geen auto (niet nodig), geen huis, geen fantastische man en veel kinderen, een blitze carrière maar ik heb tenminste dan toch mezelf; mijn zoontje die ik week om week heb en mijn kop vooral.

Veel tegenslagen gekend omdat ik steeds de verkeerde beslissingen nam, omdat ik dacht dat in mensen investeren me iets ging opbrengen, wel neen. Begin mij er serieus aan te ergeren, de ene kant bekijkt me als iemand die voor carrière gaat en voldoende geld wilt verdienen en dat vinden ze dan toch maar bekakt. De andere helft kijkt dan weer naar mij als, pffft, wat heb jij tot nu toe gepresteerd, arm schaap? Ik heb toch jaren aan één stuk gewerkt voor ik begon met mijn studies, ook al was het een stomme bediendenjob. So? What's the point? En ik dan? Beteken ik dan niks als persoon, buiten al die uiterlijkheden om? Als ik chique kleren aanheb, dan trek ik chique mensen aan, stom hé? Terwijl ik dezelfde persoon ben. Als ik gewoon een joggingbroek aanheb, dan ben ik nog steeds dezelfde persoon, maar dan kijken die chique mensen niet eens om naar mij. Of juist wel, maar dan met afwijzende blikken. En dan heb je ook nog eens kritiek van de ene kamp, als ik me chique kleed, lijk ik bekakt. Als ik me wat sjofel kleed, ben ik voor de andere kamp een slons.

Verdomme, ben het dus kotsbeu. Mag ik nog mezelf zijn, mijn eigen ding doen en denken wat juist is, ja? Neen, ik beteken iets als ik een titel draag en neen, ik ben bekakt omdat ik een hoge functie uitoefen. Wel, beide kampen kunnen de pot op, ik ben het echt wel beu. Ik wil ergens rustig leven en dat ze me allemaal gerust laten seg. Afin, dat is dan ook de reden waarom ik deze studies volg haha. Hillarisch toch. Ik studeer niet alleen omdat ik een beroep wil uitoefenen die ik graag doe en die me zelfs veel geld zal opbrengen maar ook om het te kunnen afbollen. Niet om het geld alleen, neen. En ja, gelukkig zijn er nog genoeg die vinden dat ik heel dapper ben en die moedigen me dan ook aan

Mocht ik alleen zijn, dan zou ik al ergens afgelegen hebben gewoond, met mijn eigen diertjes en moestuin en weet ik veel, maar een kind moet je de vereiste zorgen kunnen bieden en vooral die van mij omwille van zijn ADHD en autisme.

Examens of niet, deze zaterdag ga ik de duivel uit mijn lijf dansen. Is veel te lang geleden en efficiënter dan sex trouwens.En kan het niet genoeg blijven zeggen, 'ik lach om heel de wereld en vooral om mezelf.'

get up-get down-get up....

2006-05-26T20:44:00.000+02:00

Believe me or not, ik geloof dat het begint te werken! Zoals ik al zei in mijn vorige post: je moet tot het uiterste negatieve gaan om weer vanzelf tot het positieve te komen. Welja, voel me 100% in mijn nopjes, zit hier met een lekker glas rode wijn en zelfgemaakte pasta á la scampi op z'n Vercaciaans, maar die Duke Ellington maakt het hem toch wel helemaal, hoor (niet alleen hij, heb de laatste twee dagen overdaad aan geestelijkheid en lichamelijkheid beleefd, aah, een mens krikt daar helemaal van op). Wow, sensueel swingen dat ie ( Ellington)doet, hééérlijk.... .

Dus zoals ik al zei, zoals Verca het zo vaak doet, draai de wereld op zijn kop en ze wordt genietbaar, haha. Tenslotte naast de dagdagelijkse verantwoordelijkheden: werken of studeren, kinderen ect., daarbuiten mag het zo gek zijn als men zich maar kan inbeelden. Om maar eens een voorbeeld te geven..., even ter afleiding,...Euh, niet enkel voor mannen hoor, ben tenslotte zelf een vrouw... Niet zomaar een vrouw trouwens. Volgens sommigen heb ik naar het schijnt iets van een femme fatale (hoor ik al heel mijn leven, allé ja, sinds mijn adolescentie). Welja, ik geniet wel van dat idee, Marlène Dietrich ect., met die verleidende en geheimzinnige blik in hun ogen en die sigaret in hun bakkes....

Maar daar wou ik het niet over hebben...ben dankzij een vriend die in de brocant en antiek zit, den Dré ( heb hier eens een gedichtje gepubliceerd van hem), een fervente liefhebster van de vroege pin up geworden, net zoals hij. Haha. En neen ben niet lesbisch, ben een mens...deze drie postkaartjes bij hem gekocht...zie hier waar ik zoal op val ;-) Ze wisten toen wel het een en het ander af van collages en truukjes...

Schitterend hé! Heeft iets Freudiaans. Afin, smaken verschillen...en dan deze twee...

Die twee laatste horen echt wel bij elkaar ja, misschien dat u nu begrijpt wat ik bedoel met de wereld op zijn kop. Hoe absurder, hoe beter en hoe creatiever, hoe meer ik mezelf mens voel...en zovelen waarschijnlijk.... :-)

Easy way out

2006-05-22T23:18:00.000+02:00

Weer eens een zalig nummer van Venus in Flames...

easy way out (naast het liedje op het pijltje klikken tot je een vierkantje krijgt)

Stuck in a moment,
a terrible moment
and I can’t get out of here.
I look at a person,
a different person with a face that doesn’t fit.
And I know
I waited for your call.
And It shows there’s no one here at all.

Yeh, I'm looking for a place to start again....
taking the easy way out again...

ect. .....

Pfft, nog steeds wisselend, word nog steeds heen en weer geslingerd tussen onmacht en een bloedend hart. En nog nooit zo'n bloedend hart meegemaakt in mijn leven. Zegt mijn ex: "iedereen maakt dat wel eens mee". Is mijn vraag: "moet dat dan?". Ik heb er niet om gesmeekt, ik ben wel op de verkeerde? persoon gevallen. En ja, cupido heeft zijn pijl verdomme heel diep en raak geschoten. Hoe krijg ik die pijl er weer uit? Zal eens langs de dokter passeren zeker? Heb mezelf volledig kwijtgespeeld (ja, zonder medelijden op te wekken, wat dan ook. Is de spijtige realitiet) aan de verkeerde? man en dat gedurende jaren en ik kon en wou dat maar niet inzien. En ja, zo ging het met mij van kwaad naar erger, met het gevolg dat ik op het einde volledig, en zo heb ik me nog nooit gevoeld, leeg was... . Begin stilletjes aan terug gevuld te geraken maar het kost me verdomme bloed en tranen en wat ik uiteindelijk niet wil, krijg ik niet, het wordt dus hóóg tijd om eindelijk los te laten wat ik zo graag wil en te stoppen met verlangen en verwachten. Zeg ik al lang, woorden zijn gemakkelijker gezegd dan gedaan. Hoe doe ik het dus? Mja, niemand kan mij een antwoord geven behalve ikzelf. Ik weet het.

Ik heb nu gedurende enkele maanden van alles gedaan om er vanaf te geraken...en het zit nog even diep, besefte zelfs niet dat de pijl zich dieper en dieper in mijn vlees groef met de jaren...Wat moet ik doen? Er een eind aan maken? Heb ik al geprobeerd, was vorig week very close. Was wel zo slim om iemand mee te nemen, om mij te begeleiden in mijn sterven. Had geen zin om op mijn eentje dood te bloeden...grellig hé, ja grellig. Haha. Nu kan ik ermee lachen, op het moment zelf was ik echter mijn laatste pint aan het heffen... Afin, zijn aanwezigheid heeft me afgeleid, ben uiteindelijk gewoon in slaap gevallen en was hij...zachtjes weggeslopen.

Het was niet de eerste keer, ben gewoon te laf waarschijnlijk. Het was iig lang geleden dat ik me zo op het laagste 'ik' bevond. Soms denk ik, "dan ben ik af van al dat gezever en leed op deze wereld". Veel te veel mensen weten niet meer hoe ze met elkaar om moeten gaan. Zovelen die al zelfmoord hebben gepleegd om iets aan te geven, "kijk, hoe dat dat hier marcheert is niet ok", de wereld is er daardoor niet veranderd. In feite, heeft de wereld daar iets amper van gemerkt. En ja, het leven kan mooi en aangenaam zijn en de mensen ook, maar verdomme in tegenstelling, kan alles dubbel zo lelijk zijn. Bwèèk-Bah. Soms is 'Vana spes vitae' van toepassing voor iedereen ('s levens hoop is vergeefs)

Pfft, neem me niet kwalijk, het moet van mij af en al stel ik me aan, het interesseert me niet, ik schrijf tenslotte wat ik wil. Ik wou dat ik in dit leven minder zag, minder voelde en minder dacht maar het lijkt met de jaren erger en erger te worden...ik voel meer, ik zie meer en ik denk meer...

In ieder geval, wat ik nog niet gedaan heb is naar Tsjechië trekken. Had dat al lang moeten doen en niet twijfelen, maar uiteindelijk niet gedaan, dus verder geen gezever daarover. Heb drie weken geboekt in juli-augustus, de beste periode, kan dan nog wat bosaardbeien en bosbessen gaan pukken, genieten van de aller-maar dan ook de aller-eenvoudigste en -kleinste dingen. Moét nog doorbijten, móet nog door mijn examens heen geraken. MóET! En dan bezinnen...heb ik in Tsjechië altijd al gedaan, om telkens van allerlei shit die het leven met zich meebrengt, af te geraken. Om terug tot mijn bron te komen en alle slechte dingen van mij af te werpen. Om daarna terug te komen en met een schone lei te beginnen. Is me altijd gelukt. Alleen hoop ik dat de shit waarmee ik nu zit, niet te erg is. Mja, ik wil er vanaf geraken en tegelijkertijd ben ik bang dat ik er niet vanaf zal geraken. Die angst heb ik daarvoor ook nooit zo gevoeld. Pfft, wat mensen elkaar allemaal niet aandoen, ik haat het. Een beetje meer zelfbewustzijn aub. Maar ja, als iemand zichzelf niet heeft, hoe kan die dan ook zichzelf zien? Geldt nu ook voor mij, leuk seg. Allé, ik ben mij terdege bewust wat er met mij gebeurd is en wat er nu ook met mij aan de hand is maar krijg het er niet uit. Misschien terug wat meer gaan schrijven, is tenslotte steeds een van mijn beste zelftherapieën geweest.

Mochten jullie denken, "weer iemand met negatief gezwets"... welja, dit is eigen aan de mens en dit is ook mijn blog, positief en negatief. En neem nog steeds geen blad vooor de mond. Nu ik aan het schrijven ben, besef ik hoelang ik eigenlijk vanalles aan het opkroppen was. Morgen mondeling examen Russisch, moet normaal gezien wel lukken, zal sebiet nog wat oefenen. Al lijkt me de laatste tijd alles zinloos en zie ik het leven eerder als móeten overleven... welja, kan het niet laten aan de andere kant mijn doel te volgen. Eens ik een doel heb vooropgesteld, ga ik die richting uit, wat er ook gebeurt. Alleen krijg ik dan soms het gevoel dat alles buiten mij om gebeurt en ik daar niet doelbewust mee bezig ben. Krijg in ieder geval langs alle kanten signalen, zoals mijn docente Russische grammatica vanmorgen. "En ik verwacht je volgend jaar in de tweede Kan, allé dat heet niet meer zo...bedoel tweede Ba!" En ik antwoordde: "welja, ik verwacht mezelf daar ook". Zo zien jullie maar, hoe negatief en hoeveel tegenslag ook, zolang humor en positiviteit in mij zitten, ben ik 'alive and kicking' en WEIGER ik van steen te worden.

(Steen, aangetroffen zoals afgebeeld, in een oude stenen nederzetting in Mallorca)

Teken van leven

2006-05-11T19:07:00.000+02:00

Even een teken van leven geven...hiermee dus gebeurd...

Was oorspronkelijk als een droge en flauwe mop bedoeld...Wou dus nog meer schrijven dan dit, maar het blijkt uiteindelijk toch niet goed te lukken. Heb mijn tekst weer gewist. De volle maan is in aantocht en bij de deze hier is precies haar lach van oor tot oor weer eens zoek... Spijtig dat ik niet tot over mijn oren verliefd ben op iemand, kan deugd doen... . Afin, voor degene die zich vragen mocht stellen...heb veel om mijn oren gehad. Onder andere, Margaret Thatcher. Normaalgezien is het morgen braafjes thuisblijven, hoop dan eindelijk eens mijn geestelijke kracht deel twee neer te pennen. Sebiet naar de Tangoles en dan filmavond met een vriend. We zijn sinds enkele weken bezig met álle films van Almodóvar te bekijken. Zal mijn lach van oor tot oor vanavond wel terugkrijgen, zowel op de tangoles als op de filmavond :-)

Univoque

2006-05-01T01:20:00.000+02:00

Mooi woord, vandaar dat ik het ook gebruik...(binnen de logica) in dezelfde betekenis op verschillende zaken toegepast worden; eenzinnig.

Nog een mooi woord...vereenzelvigen: tot één, tot een en dezelfde zaak maken; eenzelvig worden.

Eenzelvig: graag alleen zijnd, het gezelschap van anderen niet zoekend; stil, afgezonderd leven.

Stel dat iemand tegen me op een dag zou zeggen: "Ik ben op een bepaald moment gaan vereenzelvigen en zo ben ik vereenzaamd geraakt zonder het te beseffen, ach ja".

Vereenzamen: eenzaam worden, de sociale contacten verliezen.

Nederlands kan heel mooi zijn...niet dat ik me hier vereenzaamd begin te voelen of aan het vereenzelvigen ben...allé, weet ik eigenlijk niet... . Het schrijven is even uitgesteld geweest. Mijn warhoofd heeft één factuur overgeslagen, dus even een paar dagen geen verbinding gehad. Ze waren nochtans snel. Misschien had ik al gisteren op het internet kunnen zitten. Afin, ben blij dat ik het nu kan doen. Moet nog steeds 'geestelijke kracht deel 2' typen...Echter hoe langer ik zaken uitstel, hoe minder ik geneigd ben om er nog over te schrijven. Heb me vandaag voorgenomen om 100 blz. uit een boek te lezen 'a home at the end of the world' door Michael Cunnigham, is er niet van gekomen dus...het is maar dat ik die tegen donderdag uitgelezen moet hebben. Morgen stort ik mij genadeloos erin....maar dat tweede deel van de geestelijke kracht komt, veel te belangrijk voor mij... .

Om terug bij univoque te komen, het ene is het gevolg van het andere. Net zoals de ene gedachte het gevolg is van de andere...als het gaat over reconstructie van mijn eigen persoonlijkheid, dan houdt dat meer in dan alleen wat aan het innerlijke en het uiterlijke werken. Eigenlijk houdt dat in aan heel mijn leven werken. Een sterk gevoel overviel me daarnet en dat is dat ik naar het buitenland ga verhuizen. Allé, ik weet sowieso dat ik naar het buiteland ga verhuizen, ooit! Maar zag opeens een andere wending. Om specifiek te zijn: Tsjechië, mijn geboorteland. Ik heb mezelf sowieso voorgenomen om, tegen dat ik zestig ben ergens rustig, afgezonderd en zorgeloos te leven. Maar seg, dat is nog bijna dertig jaar en tegen dan ben ik misschien al dood. Ik heb nu weer voor de zoveelste keer ingezien (ja, de zoveelste keer) dat ge niet moet wachten of per sé een bepaald plan volgen. Neen, gewoon doen wat je juist lijkt, al verander je regelmatig van gedachten. Dat is tenslotte groeien, niet?

Kreeg daarnet het gevoel hier alles overboord te gooien, mijn leven elders verder te zetten en het verleden te laten voor wat het is (sowieso). Tsjechië is nog steeds de 'missing part' in mijn leven, sinds mijn tien jaar en ik heb nu zoiets van, "Ik heb het hier gezien". Ik kijk naar mijn kwaliteiten, en met de kwaliteiten die ik hier heb opgebouwd, kan ik eigenlijk veel meer betekenen daar, dan hier, op internationaal vlak. Ik ga niet zomaar hals over kop vertrekken, zal eerst zien of ik na dit jaar mijn studies verder kan zetten.

Ik weet het, het hangt allemaal af van mijn eigen doorzettingsvermogen...die de laatste tijd hier en daar faalt door omstandigheden (wat een flauw excuus), maar opgeven doe ik nog niet... . Oftewel maak ik hier mijn studies eerst af, oftewel slaag ik dit jaar niet en dan zal ik waarschijnlijk sneller in Tsjechië zitten dan voorzien. Heb iig al wat geld opzij gezet, je weet maar nooit. En dan natuurlijk over en 't weer reizen en zien welke jobmogelijkheden ik daar kan krijgen.

Pfft ja, een grote stap ineens, maar ook weer niet. Als het me ergens ferm tegensteekt dan is de deze hier weg. Ben al vaak verhuisd in mijn leven maar het grootste verhuis blijft nog steeds van Tsjechië naar hier op mijn tiende en toen ik het thuis afbolde op mijn 21j. Was ook een belangrijke stap in mijn leven. Ik besloot alleen te gaan wonen, kon net mijn huurwaarborg betalen met een studentenjob die ik die zomer had gedaan en verder...ik ging wel zien. Het is me toch maar mooi gelukt, en zonder hulp van anderen!

Weglopen van mijn verleden hier? Ik weet het niet, misschien wel, misschien niet. Eén ding is duidelijk, als ik genoeg heb van iets dan heb ik er genoeg van. Niet dat België een slecht land is, verre van, zeker qua bepaalde faciliteiten is het hier het land van belofte...maar heb hier na al die jaren (22 j.) nog steeds niet kunnen aarden. Hoe komt het toch? Heb hier een goed sociaal leven, heb hier kunnen werken, ben terug beginnen studeren...en toch...iets dat mijn honger niet kan stillen, ontbreekt. Ik mis hier zóveel verdomme. Zou ik ergens anders hetzelfde missen? Dat is net wat ik me al jarenlang afvraag. Het gras ziet altijd groener aan de andere kant maar als je nu eenmaal je hart (verstand) volgt, dan zal dat gras ook groener zijn, niet?

Ik zal het nooit weten als ik het niet doe! Wie niet waagt, die niet wint, maar degene die niet waagt, kan ook niet verliezen. Soit, dat risico neem ik al heel mijn leven.

Ziel

2006-04-20T04:08:00.000+02:00

Ziel...
Beroer mij a.u.b....
Ik smeek je...
Waar ben je?
Waar ben je?

Loopt er een ziel rond,
Die mij kan beroeren?
Een ziel zoals ik,
Die anderen op dezelfde manier weet te beroeren?
Wat een pretentie...aaargh...
Wat een hoogmoedigheid...

In Godsnaam,
Waar ben je?
Voel me zo eenzaam...
Zo op mezelf gestuurd...
Waaar ben je?
Verlos mij...,

Ja, verlos mij uit mijn lijden,
Verlos mij van de oppervlakkigheid rondom mij,
Verlos mij van de gewetenloosheid en onwetendheid rondom mij,
Verlos mij van zich niet willen en durven geven,
Verlos mij van het egocentrisme en egotripperij...,
Verlos mij van innerlijke woede en haat...
Verlos mij van onbegrip,
Verlos mij van in mijn wereldje te blijven draaien...
En niet verder te willen zien dan mij neus lang is...
Verlos mij van leugens en bedrog...
Zelfbedrog...
Verlos mij van het kwade...

Amen.

Verlos mij van de vergevingsgezindheid...

V.L.

Gedicht op commando

2006-04-19T15:31:00.000+02:00

Wie ben je?
Jij lieve uitdaging,
Die mijn zinnen
Streelt...

Wanneer ik jou 'moet' schrijven
Reken ik op mijn 'vrije wil'
Hét moment waarop spontaniteit
Hoog tij viert
En inspiratie
Niet ver zoek is -
Ongeforceerd en onberekend

Schrijven, schrijven...en schrijven
Niet wetend waar de regel
Gaat eindigen...

Hoe zou ik dat ook kunnen weten?
Mijn denken kent ook geen
Regeleinde...
Zo schrijf ik
Jou
Zoals ik mezelf
Denk

Jaja, jij lieve uitdaging
Je wilt me enkel tarten
En mezelf aan mezelf doen
Onderwerpen.

V.L.

Lichaamsbeweging-beleving

2006-04-17T12:36:00.000+02:00

Heb de stap eindelijk gezet en ben gaan fitnessen vanmorgen. Ben voor het paasverlof te weten gekomen dat je als student allerlei sportactiviteiten kan doen op verschillende plaatsen en aan slechts 2,5 euro per keer. Kieken dat ik ben, dat ik het niet vroeger ben gaan uitzoeken. Afin, beter nu dan nooit. Begin aan een volledig nieuw regime, op tijd gaan slapen, een betere planning maken voor mijn studies. Elke dag minstens drie uur werken voor 't school na de lessen want deze hier heeft dus praktisch niks gedaan met pasen. Ging ook niet ,was druk bezig met denken, denken en nogmaals denken en af en toe depressief te wezen, wat een tijdverspilling. Heb elke dag wél iets gedaan voor mezelf om toch maar niet in een zware depressie te vallen. De dag begonnen met een vers appelsiensapje en elke dag iets gedaan in mijn appartement. De living is al helemaal omgetoverd tot iets nieuw, is nog gezelliger en warmer dan ervoor maar vooaral ordelijker. Heb eindelijk een groot boekenkast gekocht waarin ik al mijn boeken kwijt kan, wist niet meer waar ze steken. Mijn zetel heeft een nieuwe bekleding gekregen, waardoor mensen denken dat het een nieuwe zetel is, grappig. En mezelf ook verwend met nieuwe kleding, een andere look en een nieuwe fiets gekocht. Ze zijn er weer in geslaagd om mijn vorige te pikken een tijd geleden. Mijn belangrijkste transportmiddel.

In ieder geval als ik nu geen voorbereidend werk ga doen voor de examens kan deze hier het vergeten of misschien er net doorgeraken, maar dan met de nodige stress erbij. Geen zin in, ben bezig met zo weinig mogelijk stress en leed te hebben in mijn leven. Voelde de frustraties weer diep in mij zitten gisterenavond. Heb de fiets dan maar gepakt en wat oorspronkelijk de bedoeling was om een klein ommetje te maken langs de Schelde, werd uiteindelijk 50min. fietsen aan een stevig tempo. Wat een zalige fiets seg, ik zweef gewoon over de grond als ik de snelheid goed te pakken heb. Bevond mij op een bepaald moment in het industriegebied, richting Holland. Had ik geen schrik te pakken gehad omdat het daar nogaal desolaat is, dan had ik waarschijnlijk met al die frustraties in mij tot aan de grens gereden haha. Afin, hoe langer en harder ik aan het fietsen was, hoe meer de frustraties afnamen. De avond eindigde met gezellig kleurenwiezen. Ja, heb mijn kaartpartners eindelijk gevonden, terwijl die praktisch om de hoek wonen. Mijn jarenlang gemis aan kaarten is nu eindelijk opgelost, olé. En ja, daarna als een roos geslapen, wat ook lang geleden is.

Vanmorgen in de fitness heb ik een rapport laten opmaken over mijn conditie en viel bijna achterover. We gaan nog eens een tweede test doen om zeker te zijn. Ik die dacht dat ik dus geen conditie had...er is niks mis met mijn conditie, ik scoor zelfs hoog boven het gemiddelde bij de mensen van mijn leeftijd. Mijn begeleider vroeg me natuurlijk meteen of ik vroeger aan sport deed. Ja, tot mijn 18j. ongeveer: atletiek van 7 tot 10j., gymnastiek toen ik puber was en ja joggen en dergelijke sinds mijn 16, afnemend naar 18j. toe. En daarna niks meer, behalve fietstochten af en toe, zwemmen en wandelen.

Ik heb de afgelopen weken weer een pakje sigaretten per dag opgesmoord, soms meer zelfs, gefeest als een varken de eerste week van pasen en toch blijkt er dus niks mis te zijn met mijn conditie. Ik zei tegen mijn begeleider, "allé, als is ik op straat 100m moet lopen, krijg ik al een rooie kop, als ik een lange trap opmoet, ben ik, bovenaan aangekomen, buiten adem. Afin, op de toestellen ging het heel goed.

Voel me kiplekker nu, mijn lichaam heeft inspanningen gedaan en dat kan ook mijn geest enkel ten goede komen. En ik geloof dat ik in de namiddag ook nog maar eens naar de sauna ga. Is ondertussen al drie weken geleden, probeer toch om de twee weken te gaan.

Ik heb één ding voor eens en altijd begrepen geloof ik en dat is, goed voor jezelf blijven zorgen, wat er ook gebeurt. En vooral in moeilijk tijden, al zit de moed er misschien niet in. Dán vooral mag men zich extra verwennen. Wat ik dus ook doe. Was aan het denken om naar een therapeut te stappen, maar zoals mensen zeggen die mij heel goed kennen, ben ik mijn eigen een zeer goede therapeut. Awel ja, inderdaad, mezelf is de beste therapie haha. De meesten gaan fitnessen om hun conditie te verbeteren of om af te vallen, dat is niet nodig bij mij. Mijn conditie kan wel beter vind ik en mijn spieren mogen ook wat steviger worden. Sommigen bekijken het dan weer als een manier om sociale contacten te leggen, daarvoor doe ik het helemaal niet. Waarvoor ik het vooral doe is voor een beter geestelijke spirit, meer zelfvertouwen, persoonlijke voldoening. Ah ja, en donderdag begint mijn eerste les Argentijnse Tango, het kan dus niet op. Bezig blijven en bezig blijven...en nu eindelijk alles doen wat ik in mijn leven maar bleef uitstellen omwille van de liefde en verkeerde partners. Met goeie partners heb ik altijd mezelf mogen blijven en dingen blijven doen die ik graag doe. Slechte partners zogen me helemaal leeg zodat ik niet meer de energie had om leuke dingen te doen en vooral mezelf te blijven.

Soms...

2006-04-16T00:49:00.000+02:00

...zijn vrouwen achterlijke wezens als het liefde aangaat. Zo lijkt het alleen maar. Dit naar aanleiding van een vriendin van mij die kwam uithuilen vanavond en ondertussen haar roes aan het uitslapen is. Herken zowat de situatie zoals ze bij mij jarenlang is geweest. Leugens en nogmaals leugens. Echter, het is geen teken van achterlijkheid dat vrouwen in staat zijn het zo lang uit te houden bij een onbekwame man, maar eerder een teken van intelligentie, een hoge graad van compassie, opoffering en overgave maw: liefde (Wat houdt opoffering en overgave in?" Kijk je mag met me doen wat je wilt, ik schenk jou het vertrouwen want ik geloof je en vertrouw je nu eenmaal"). Die kwezels vinden er natuurlijk niet beter op dan effectief alles met haar te doen wat ze willen en op haar gevoelige snaren in te spelen naar believen . Tjonge, jonge, terwijl dat soort mannen, en dan heb ik het over mannen die gewoon te laf zijn om duidelijk te zijn tegenover zichzelf en de ander, of enkel achter hun lul aanlopen, vroeg of laat in een diepe put belanden. In ieder geval, een vrouw geeft een man oneindig veel kansen tot...ja ...tot opeens de druppel overloopt. En mannen weten dat, eens een vrouw genoeg heeft, dan heeft ze genoeg en is er geen weg meer terug. Zie ze daar dan, op hun knieën komen gekropen...te laat...het besef komt meestal te laat...

Tja, naar het schijnt zijn mannen een beetje autistisch en dit is omdat ze in lijnen, regeltjes denken. Komt niet van mij, maar van een wetenschappelijke studie. Vandaar dat vrouwen veel sneller een situatie inschatten want ze denken niet enkel aan zichzelf maar aan alles en iedereen (dit komt omdat ze een kroost op de wereld moeten zetten o.a.) , en daardoor het besef bij een man, omdat hij nu eenmaal in lijnen denkt, (wat wel handig is om een genie te worden of om een super-carrière uit te bouwen) bij een man veel later komt. Nu. Zijn alle mannen zo bekrompen van geest, maw, dat ze niet in staat zijn een vrouw geestelijk aan te voelen? Overbodige vraag, want ben er al andere tegengekomen. ;-) En niets is zo intenser dan een geweldige geestelijke klik waarbij zelfs weinig woorden nodig zijn. Alles draait rond, man of vrouw...doet er niet toe, rond inlevingsvermogen of empathie, de ander aanvaarden als een volwaardig individu en als een mens op zich, met persoonlijke waarden en verlangens. Man of vrouw, ze zijn in staat elkaar aan te vullen, zichzelf te overstijgen. Jezelf? Combinatie van alles en nog wat hé. Opvoeding vanuit de ouders, opvoeding vanuit de school en ja ook vriendenkringen, maatschappij, eigen karakter die zijn weg is gaan zoeken met de jaren, ect.. Alles bepaalt onze persoonlijkheid en ook weer niet. Wanneer niet? Wanneer we onszelf overstijgen. Wie ben ik in wezen? Onafhankelijk van mijn roots en familie, vrienden en omgeving, mijn karakter? Wie ben ik in wezen, onafhankelijk van heel de wereld?

Ik heb in ieder geval een hekel aan leugens, schijn, gewetensloosheid, onverantwoordelijkheid (mensen zouden wat meer verantwoordelijkheidsgevoel mogen hebben tegenover hun medemens) geweld (waar halen ze het in godsnaam vandaan de ander geestelijk of lichamelijk te mishandelen?), machtspelletjes, aantrekken-afstoten, ect.. Antwoord? Frustraties, frustraties en nog eens frustraties... Vanwaar komen frustraties vooral vandaan? Uit angst! This world is terrible and fear is the baddest enemy, (ik ga niet enkel af op mijn persoonlijke ervaringen en die van mijn vriendin hoor, ik denk dat het wel duidelijk is...) ...be real and behave as an adult, not as an animal without brains. Even an animal has more brains! De angst is aan de macht, olé.

(Ik heb nog een aantal prachtige idiomen klaarliggen in het Engels, wat zijn die Britten daar ongelooflijk goed in ;-) )

Moest er even uit...sorry...ah ja, enne....de wereld is overbesext!

Sad trees...but strong

2006-04-14T02:18:00.000+02:00

V.L.